09-01-11 Groningen, 2º   8” dob 22:40 – 0:00

 Om 22:00 kwamen we thuis en ik zag het direct! Wat was het helder! Er stond wel een redelijke wind maar ik zie veel meer sterren dan ik meestal zie vanuit de achtertuin. En de maan, die er onderweg nog zo mooi uitzag is inmiddels onder gegaan (of achter de huizen verdwenen). Daarom is er ook geen moment van twijfel en bouw ik snel de dobson buiten op, doe wat meer laagjes kleding aan, krukje en schrijfblok mee en naar buiten.

Vorige week zondag nog met de ETX naar de M42 gekeken en getekend en die had ik nog niet met de 8” gezien. Mijn verwachtingen zijn hoog en ik wordt niet teleurgesteld. Wat groot en mooi. Ik zie er wel iets van een vliegende meeuw in. Ook meen ik een zweem van kleur te zien (maar dat kan ook komen omdat ik dat graag wou). Vier sterren van het Trapezium mooi te zien, maar ik kon niet echt de M43 ontdekken. Wel méér nevel dan met de ETX had ik het idee.

Trouwens vorige week zaterdag (met de dob) ook nog een prachtige samenstand van Jupiter en Uranus gezien. Ze pasten in één FoV bij een vergroting van 37x. De kick die ik toen kreeg van het besef dat, vanaf het punt in de ruimte waar ik me bevond, ik op één lijn stond met Jupiter en Uranus en het gevoel van ruimte en afstand die je dan krijgt als je deze planeten achter elkaar ziet staan en weet hoe ver weg ze zijn, is geweldig!

Van de Orionnevel ga ik naar de dubbelster Rigel. Pas bij 80x zie ik de zwakke begeleider. Ze staan op 9,5” en zijn erg moeilijk te zien door de felheid van Rigel. Door die hoge magnitude zie ik ook niet echt kleurverschil tussen de twee.

In de Grote Beer en schuin onder/naast Merak vind ik dan de Uilnevel (M97). Een wit rondje, zonder detail en zo vaag dat ik hem eigenlijk alleen kon vinden door te zoeken met het UHC-filter. Met een vergroting van 80x maar toch erg moeilijk en vaag.

Dan toch eindelijk de Eskimo-nevel. Daar heb ik al vaker naar gezocht. Maar net groter dan de nabij staande ster en er daardoor al vaak er overheen gekeken maar ook vaak getwijfeld. Ziet het er eigenlijk toch niet nét iets anders uit? Vooral perifeer valt dat op en dan het UHC-filter erbij en dat neemt alle twijfel weg. Maar geen Eskimo gezien, alleen een wit rondje, veel feller en scherper dan de Uilnevel maar ook kleiner. Beide planetaire nevels moet ik toch echt nog een keer zien op een donkere locatie.

Ook nog weer naar Wasat. Dat moet een dubbelster zijn en ik heb hem al vaker bekeken maar geen dubbel kunnen vinden. Ik gebruik vergrotingen van 37x tot en met 80x en ook nu lukt het niet.

En zo eindigt weer een heerlijke avond en heb ik weer veel dingen gezien. Echt fantastisch.