Groningen, 05-10-10  21.15 – 22.45 Dobson

 Omdat het om 20.00 uur helder was en ik geen vervoer had heb ik de telescoop maar buiten gezet voor een tuinsessie. Toen ik na negenen wilde beginnen was er toch wel veel sluierbewolking. Ook weer een hoge luchtvochtigheid, kortom de seeing was slecht. Maar aangezien de Dobson er toch al stond, toch maar even neuzen. Zou ik de komeet kunnen vinden?

 Dwalend onder het gebied bij Ruchbah ((as.) zie ik ineens 2 opvallende sterren met een soort van lijfje eronder. Kan dit het E.T- cluster zijn? Even op mijn kaarten kijken waar ik zit. Ja hoor NGC 457 (ook wel BOC 82). Erg grappig om te zien, een erg leuk asterisme. De twee felle sterren zijn z’n ogen en twee wijdt uitstekende armen, dan het lijfje en de benen. Met een vergroting van 37x en 46x.

 Lang ben ik bij het Andromedastelsel blijven hangen. Het is zo’n mooi en dankbaar object, ook omdat hij zo groot is. M32 was ook goed zichtbaar maar de M110 niet.

 M34. Redelijk evenwichtig verspreid cluster van een kleine twintigtal sterren van 5de  magnitude. Hij vulde mijn FoV bijna geheel bij een vergroting van 37x. Bij het zoeken naar deze sterrenhoop viel hij mij op doordat het overduidelijk het enige cluster (van die magnitude) was in een groot gebied. Niet veel andere sterretjes te zien en dan opeens dit cluster. Erg mooi en rond, met in het centrum enkele paarsgewijs staand sterren.

 Dan naar η Perseï. Een hele mooie rood-goud kleurige ster met een beduidend minder felle begeleider. De B-component kwam op mij over als grijs/blauw. Ik vond het vooral een mooie dubbel omdat de A-component zo’n prachtige diepgouden kleur heeft. Met een vergroting van 37 en 60x.

 Met de verrekijker in de tuinstoel gelegen en daarbij weer genoten van Mel 20. Wat een schitterend cluster is dat. Over een groot gebied liggen de heldere sterren (m3?) verspreid.

Ook schieten, nog heel kort, 2 meteoren door mijn beeldveld als ik, heel kort maar, met het blote oog kijk. Ook zie ik op een bepaald moment nog een Iridium-flare van een m1?

Ter afsluiting naar Jupiter die dan net boven het dak komt. De equatoriale band was te zien en de 4 Galileïsche manen. Uranus dacht ik ook gezien te hebben maar de seeing was erg slecht dus meer als een sterretje viel er niet van te maken. Met mijn mobieltje nog foto’s gemaakt van Jupiter, wat eigenlijk best wel lukte. Daar valt meer mee te experimenteren, vooral als de seeing beter is.

De komeet heb ik niet gevonden, maar ik heb me uitstekend vermaakt. (Komeet 103P/ Hartley).