Groningen 05/06-08-10    23.15 - 0.35   200mm Dobson

 Sinds ik mijn Skywatcher Dobson heb, is het nog niet zo helder geweest en met moeite kan ik tot kwart over elf wachten om te gaan kijken. Om tien uur de telescoop buiten gezet om te koelen en dan is het zover, eindelijk.

Eerst het Andromedastelsel. Met een vergroting van 48x mooi groot en duidelijk. Direct kijken of ik nu M110 en M32 kan vinden, maar nee. Ik denk dat dit ligt aan het feit dat het nog niet donker genoeg is.

Dan een tijdje knoeien met een stertest op Enif. Ik draai helemaal uit focus maar zie niet die mooie ringen die je op plaatjes wel ziet. Wat aan de collimeerschroeven gedraaid maar zie geen verbetering/verandering.

Een hele tijd zoeken naar M27 maar ik kan hem niet vinden en dat komt toch voornamelijk door de zoeker. Ik kan daar niet goed mee overweg en krijg last van mijn rug van de positie die ik moet aannemen om  iets er door te kunnen zien (gelukkig komt maandag de RDF).

Dan maar wat lager aan de hemel kijken. Ik ga voor de M15, een bolhoop in Pegasus. Eerst weer naar Enif om vandaar uit richting de neus van de Dolfijn te gaan.

 Enif is een dubbelster op 142” en die wil ik eerst zien. Maar nu komt de P.A. (position angle) in het spel. Ik zie bij Enif twee sterren van ongeveer magnitude 8 en welke moet het nu zijn. Dat blijkt lastig bij deze wijde dubbel. Ik heb geen idee en al heb ik hem gezien, ik heb de P.A. niet bij de hand dus ik heb geen zekerheid.

Maar de M15 vind ik wel. Een mooie heldere bolhoop met een heldere kern die net iets groter lijkt dan de nabije sterren, maar hij springt er wel uit. Mooi met een vergroting van 48x (W.A.). Zachte grijze tint naar buiten toe over een groot gebied. Mijn eerste nieuwe M en bolhoop met de Skywatcher.

Het is inmiddels veel later en donkerder, dus weer terug naar M31. Bij het op en neer bewegen van de buis valt me ineens een schuine, ovale, grijze vlek op. Eigenlijk zoals ik de meeste sterrenstelsels in de ETX zag. Dan moet dit de M110 zijn! Veel verder van onze Melkwegbuur af dan ik had verwacht. Nu ik dit weet kijk ik naar de andere kant van het Andromedastelsel en zie daar een wat grotere ster die schijnbaar net uit focus is. M32, wauw!

Vergeleken met de foto’s moet de halo van de M31 groter zijn als ik kan zien en vandaar, misschien, dat ik M32 en M110 nog nooit eerder had gevonden.

Op m’n eerste echt  heldere hemel met de Dobson 3 nieuwe M-s! Ik ga zeer tevreden naar bed.