De maansverduistering starparty van 27-07-2018 was een groot succes!
Aanwezig waren 7 leden (Gerard, Michaël, Simon, Rico, Niels en zijn zoon, Henk Jan en ik zelf) en maar liefst meer dan 13 gasten.

Groepsfoto VWS

Iedereen was ruim op tijd aanwezig om de verduisterde maan te kunnen zien. Eerst konden de planeten Venus, Jupiter en Saturnus bekeken worden en toen kwam de "bloedmaan" op.
Later werd ook Mars zichtbaar als felrode punt onder de maan.
Tijdens de verduistering hebben we ook nog wat deepsky aan de gasten kunnen laten zien, zoals M13, M31 en Albireo.
Het ISS hebben we twee keer over zien komen en verschillende meteoren zijn gespot.
De temperatuur was zeer aangenaam en het was gezellig.
Een topavond!
Tegen 01:00 heeft iedereen zijn spulletjes weer ingepakt.

30-06/01-07 2018 Gasteren, 25cm dob  23:00 – 02:00

De befaamde midzomernacht starparty is weer geweest.
Precies op de kortste nacht en ook nog met een bijna volle maan. Is waarnemen dan wel mogelijk?

Zes leden van VWS Noord Drenthe en een gast dachten van wel en trokken met hun spullen naar Gasteren.
Begonnen om 23:00 uur met opbouwen, maar wat was het nog licht.
Te zien zijn al Venus en Jupiter. Aan Venus is weinig te zien, de seeing is slecht en de planeet staat laag, maar toch. Te zien is dat Venus niet helemaal "vol" is. Jupiter en zijn 4 maantjes, maar ook de wolkenbanden zijn zichtbaar.
Saturnus is ook al op en ook die wordt bekeken. De ringen mooi open en opvallend helder. Zelf heb ik behalve Titan er ook nog 3 andere maantjes bij gezien. De transparantie was wel goed.
Dan komt de Maan op. Bloedrood komt hij boven de bomen uit en vooral Bob is erg enthousiast omdat hij door zijn telescoop, de Maan langs de bomen kan zien bewegen door de draaiing van de Aarde.

Opkomende Maan

Ook komt Mars op en staat zo prominent onder de Maan. Ook deze staat laag en mede door de stand, maar waarschijnlijk ook door de stofstorm, zijn er geen details op deze planeet te ontwaren.
Dus in deze grijze nachten toch prachtig van vier planeten kunnen genieten 

Mijn hoofddoel voor de nacht was de dwergplaneet Ceres. Dit is de grootste dwergplaneet in de planetoidegordel en stond nu vlakbij Algieba in Leeuw.
Ik had zelf nog nooit een object uit de gordel gevonden (wel gezien bij anderen in de telescoop) en met wat begeleiding van Bob en een zoekkaartje is het me gelukt  Weliswaar is er niet veel meer te zien als een zwak sterretje, maar wetende wat het is en hem zelf kunnen vinden geeft een kick!

Verder heb ik nog wat deepsky highlights bekeken zoals M13, M31 en M57.
Aanwezig waren behalve mijzelf: Bob, Niels, Gerard v/d Braak, Jan Willem v/d Kouwe, Michaël en Henk Jan.
Het was een hele leuke en gezellige avond en zeker aan het begin aangenaam van temperatuur. We hebben ook veel bij elkaar gekeken en onze gast van veel informatie voorzien.

Al met al was de midzomernacht party weer een succes  

Midsland a/z, 14/15-05-2018 23:40 – 1:30 SW 130

Gisteravond was het helder. Geen maan, nauwelijks seeing en de achtergrond was zo zwart, echt geweldig en totaal niet vochtig.
Hoofddoel was M83, één van de twee M's die ik nog moet hebben om de 110 te completeren. Ik ging aan de slag met mijn 13cm.

O o o, wat is dat ding moeilijk zeg! De horizon was vanuit mijn standplaats (Terschelling) laag genoeg, maar wat is dat kreng vaag zeg.
Gebruik makend van mijn goto, heb ik hem wel 10 keer gezocht en bekeken over de gehele nacht. Van de tien keer heb ik hem wel 6 of 7 keer gezien, maar ook wel eens niet! Ik durf rustig te stellen dat ik hem zonder goto nooit had gevonden.
Onder M83 waren ook nog sterren te zien, om maar aan te geven wat een fantastische horizon ik had, maar het bleef een uitzonderlijk vaag ding.
Ik vond hem ietwat langwerpig, niet eens zo klein, maar een verdere beschrijving kan ik absoluut niet geven. Geen details, geen structuur, ik kan hem alleen afvinken. Hopelijk pak ik hem nog eens met mijn 25 cm en zie ik dan wat meer.
Verder nog een hele hoop gezien, waarbij ik M104 (de Sombrero) toch echt wel een hele mooie vind. Bij M65 en 66 kon ik nu ook weer eens het Leo triplet compleet maken met NGC 3628, die ik alleen in Gasteren en nu dus ook op Terschelling heb kunnen zien.
Al met al heb ik een fantastische nacht beleeft en wie weet wat er nog meer komt, maar dit heb ik tenminste!

Ria onder Melkwega

 

 

Gasteren, 26/27-06-2017  10”dob 23:00 – 01:15

Het leek aan het begin van de avond erop dat de omstandigheden toch niet helemaal optimaal zouden zijn met wat sluiers en lichte bewolking, zelfs Bob twijfelde of hij überhaupt zijn spullen wel zou opbouwen, maar hij heeft het wel gedaan en er vast geen spijt gehad!

We waren met z’n vieren op het bekende plekje bij Gasteren. Bob had zijn 40cm dob bij zich, Bas zijn 25 cm dob, Han de 20cm Schmidt-Cas. en ik ook met een 25 cm dob.

We zijn allemaal begonnen met de planeten Saturnus en Jupiter. Het was toch nog te licht en de planeten waren hier in het veld nog goed te zien. Bij Jupiter stonden twee maantjes heel mooi “op elkaar” en bij Saturnus was de Cassini-scheiding goed te zien en behalve Titan nog drie maantjes.

We hebben ook allemaal even een blik op Saturnus mogen werpen in Bob zijn prachtige 40cm.

Langzaam en gestaag werd het dan eindelijk wat donkerder en kon het echte werk beginnen.

Weer wil ik voor de lage M’s in Boogschutter en Schorpioen gaan en ik hoop maar dat de omstandigheden dat toe laten. Er was wel wat geduld voor nodig, omdat het eigenlijk nauwelijks donker werd. Ondertussen heeft Han veel SQM metingen gedaan, misschien zien we de resultaten hier nog verschijnen.

Dan komt er een moment dat Han meldt dat hij M6 in beeld heeft staan. Dat is al een hele lage M en omdat ik nog in de wat hogere regionen zit (te wachten op meer donkere hemel) gooi ik direct mijn planning om en begin nu ook onderin en met succes!

Na M6 te hebben bewonderd, die er toch ook echt nog wel redelijk uitkwam, direct maar door naar de nog lager staande M7 en jawel! Al komt hij er niet mooi uit, toch is de open sterrenhoop als zodanig te herkennen.

M70 vind ik in eerste instantie niet, maar M69 wel. Al is het dan een vaag grijs rondje, op een grijze achtergrond, hij is zichtbaar dus ik kan hem afvinken. Maar hij laat geen enkel detail zien.

Pas een kwartier later vind ik dan ook eindelijk M70. Hierbij moet ik zelfs de buis wat bewegen maar dan laat ook deze bolhoop zich net onderscheiden van de achtergrond. Ook hier geen details te ontwaren, hij is zichtbaar maar daar houdt het dan ook wel mee op.

Mijn avond is al geslaagd, 3 nieuwe M’s, nog 2 te gaan!

Vermeldenswaard is ook nog de planetoïde Juno, die we door Bob zijn kijker mochten aanschouwen. Weliswaar niet meer dan een klein sterretje, maar het idee van een planetoïde was geweldig kicken.

Toen kon ik lekker ontspannen verder met wat objecten van de Herschel 400 lijst. Op mijn lijst voornamelijk bolhopen en planetaire nevels. De bolhopen gingen nog redelijk, maar van mijn hele lijst PN’s heb ik er maar eentje gezien. Die vage grijze dingetjes op die grijze achtergrond is echt erg lastig. Wat ik daarvan allemaal precies heb gezien moet ik nog uitwerken, maar mijn doel van de drie lage M’s was geslaagd!

Verder 5 nieuwe Herschel 400 te weten: H324, 325, 326, 330, 324 en verder nog NGC 6425 en IC 4756 en M 18 en M24

25-03-2017 Lauwersoog, 25cm dob, 20:00 - 22:00

Na de afgelopen dagen veel heen en weer te hebben gediscussieerd over of het helder genoeg was om het veld in te gaan, heb ik gisteravond toch maar de stoute "moonboots" aangetrokken en ben samen met Bas naar een plekje bij Lauwersoog gereden.

Hij is was hier al vaker geweest en vroeg mij of ik mee wilde. Nou, dat wilde ik wel eens proberen!

Helaas bleken de omstandigheden toch niet optimaal, met veel sluiers. Toch waren er regelmatig grote open plekken en kon er toch wel waargenomen worden.

Ook de locatie was verre van ideaal, vlakbij een gebouwtje met twee prachtige buitenlampen, maar goed. Altijd nog beter dan vanuit de stad.

Toen we aankwamen was het nog niet helemaal donker, wat het opbouwen wat gemakkelijker maakte. Bas heeft een XT10 push to, dus konden we mooi even kijken naar de verschillen in de constructies. Toen zijn we begonnen.

Bas ontdekte onmiddellijk dat Mars nog zichtbaar was, net boven de horizon, dus die bekeken. Vreemd genoeg zag ik bij Bas Mars in de kleuren van een stoplicht: oranje, rood, groen. Wel logisch vonden wij, omdat hij zo laag stond. Ik heb hem toen ook in mijn scoop gezet, maar bij mij was het een mooi oranje bolletje, wel klein en geen details te zien. Heel vreemd. Hij heeft toen mijn oculair in zijn dob gestoken voor het geval het daar aan lag, maar ook toen bij hem weer die "prachtige" kleuren. Geen idee waar dit verschijnsel door veroorzaakt werd.

Daarna zijn we aan de slag gegaan. Ieder met zijn eigen programma. Mij heeft deze avond nog 13 nieuwe Herschel 400 opgeleverd, dus al met al was ik dik tevreden.

Ook de komeet nog geprobeerd, maar met de beste wil van de wereld heb ik hem niet kunnen vinden nooo

Op het einde ook nog Jupiter bekeken, de seeing was niet best, toch was de Grote Rode Vlek nog net te ontwaren. De vier maantjes mooi op een rij. Eén aan een kant en drie aan de andere, altijd mooi.

Mijn hoogtepunten waren wel oude bekenden. De Eskimonevel, de Uilnevel, M35 en lekker nog de Orionnevel, die vooral bij Bas er erg mooi eruit kwam.

Van de nieuwe Herschels vond ik H92 erg mooi. Een mooi open cluster die er goed uitkwam.

Verder gezien: H 100, 125, 132, 152, 161, 158, 162, 164, 160, 151, 150, 144, en dus H92.

27-11-2016 Groningen 10"dob 22:00 - 0:30

Helder! Eindelijk weer. Ik was al bang dat ik voor de maand november 0 aantal waarnemingen zou hebben, maar nee. Op de valreep krijgen we dan eindelijk het mooie weer.
Ik ben naar Michael gegaan, om in zijn tuin te proberen M77 te zien. Mijn huis staat op het zuiden en zijn huis op het oosten dus dacht ik, daar moet het lukken. En het is gelukt.  
Al drie jaren probeer ik M77. Een relatief gemakkelijke M in Walvis, die ook niet zo heel laag staat, maar vanuit mijn tuin nu al jaren onmogelijk blijkt te zijn. 
Om half tien heb ik mijn spullen bij Michael opgesteld en ben direct maar gaan kijken. De buis was nog niet optimaal gekoeld en mijn ogen waren nog niet aangepast, maar ik had echt zoiets van nu of nooit!
En ja, wauw, direct in beeld. Een hele heldere kern met wat wazigheid er omheen, het leek wel wat op een bolhoop. Dit met een vergroting van 90x en nog totaal onaangepaste apparatuur en ogen. Maar dat boeide mij niet, ik had hem! 
Toen maar eerst wat gekalmeerd en alles de tijd gegeven om aan te passen. M 42 bewonderd en wat was dat mooi. Zo groot, zoveel structuur, zoveel grijstinten. Michael had hem ook in zijn 20cm Newton en toen was goed te zien wat het verschil was met 5cm verschil in opening. Met 5cm meer is het beeld helderder. Duidelijk meer lichtvangst. Qua grootte van de nevel en de details maakte het nog niet eens zo heel veel uit, maar vooral de helderheid was opvallend.
De seeing was erg goed! Geen twinkelingen en af en toe was ook de e-component van het Trapezium te zien. Ook de transparantie was redelijk goed, dus echt een avond om er goed van te genieten. In de hoek van het beeldveld kwamen ook nog de sterren in beeld van de Running man, het was prachtig.
Dan M1 bekeken en ook die was verbluffend groot met 150x. Wolkig met toch ook wat structuren, fantastisch. Ook nog met UHC filter geprobeerd maar dat vond ik geen succes. Misschien wel wat meer structuur, maar het geheel werd er ook erg donker van.
Daarna ook nog drie nieuwe Herschel 400 aan mijn lijstje toegevoegd, te weten H 38, 17 en 68 waarvan H38/NGC 936 wel de mooiste was.
Nog maar weer eens naar M77, nog steeds te doen vanuit zijn tuin en nu kwam hij er goed uit en leek niets meer op een bolhoop.  
Een hele heldere kern en nu veel meer structuur te zien. Langwerpig en toch wel groot. Een heldere ster er vlakbij. Hij liet zich gemakkelijk vergroten tot 150x en ik vond hem wel erg mooi moet ik zeggen.
Verder veel bekende en mooie objecten bekeken, zowel in zijn kijker als de mijne zoals bijvoorbeeld M37, het dubbele cluster en M35. Vooral die laatste was (uiteraard) een genot voor het oog. Prachtige helder sterren vullen volledig het oculair.

04-10-2016 25cm dob Groningen 22:00 - 23:45
 
Bij Michaël, in zijn tuin, waargenomen.
De omstandigheden waren geweldig! Erg donker en transparant, seeing niet helemaal top maar goed genoeg. Ook was het tot 0:00 uur totaal niet vochtig, wat het waarneemgenot alleen maar groter maakte.
 
Mijn waarneemlijstje bestond hoofdzakelijk uit H400 objecten in Cassiopeia en Draak. Gezien heb ik dan ook 14 nieuwe Herschel objecten, waarvan ik de hoogtepunten even wil noemen.
NGC 278/H11 is een heel mooi en goed waarneembaar sterrenstelsel. Rond met een kern, erg fraai.
Topstuk was zonder meer NGC 40/H1. Dit is een Planetaire Nevel. Nou vind ik PN's echt geweldige objecten. Wat een verscheidenheid heb je daarin. Vergelijk alleen al M27 met M57. Ongelooflijk. De ene een grote gasbel en de ander zo'n mooi subtiel rookkringetje. Dan heb je de Blue Snowball, zo blauw, en de aparte ervaring die je krijgt bij de Blinking Planetary, die aan en uit knippert. Nu dan NGC 40. Wat een mooie PN is dat! Centrale ster eenvoudig te zien met 150x, dat geeft een enorme kick. Dan, heel mooi, een wollige structuur er omheen en goed zichtbaar! Met een UHC filter laat hij nog ietsje meer structuur zien, wauw.
Daarna bij Michaël in zijn 20cm ook de Katteoognevel nog gezien, ook weer een schitterende PN.
Ook mooi was NGC 6503, op aanraden van Michaël. Welliswaar geen H400 maar een goed zichtbaar sterrenstelsel, enigzins edge-on. Deze kwam er goed uit met een vergroting van 90x.
Uranus mocht ook niet ontbreken en was heel strak te zien. Hoger vergroten dan 150x had helaas geen zin, maar hij was een mooi, rond, lichtblauw bolletje.
Al met al een superavond!
 
Gezien heb ik: NGC 136, 185, 278, 559, 637, 654, 659, 1027, 7380, 7142, 40, 6543, 5982, 3147, 1444, 457, 6503 en IC289, ook weer een Planetaire Nevel maar heel vaag.

06/07-08-2016 Gasteren, 25cm dob 10:00 - 01:15

Om kwart over acht was ik bij Gerard, om samen met hem een interview te geven aan het blad Promotor van de ANWB.
Het beloofde een heldere nacht te worden en nadat we de interviewer van alles hadden verteld over onze hobby, ging hij mee naar Gasteren. Dat wilde hij om foto's te maken, even te "proeven" van wat we daar nu in realiteit deden en natuurlijk zelf ook even te kijken.
Hij maakte wat foto's van ons in "actie" en toen werd het gelukkig ook wat donkerder.
We hebben hem door de telescoop de maan kunnen laten zien (die gelukkig daarna al onder ging) en ook Mars en Saturnus, waarbij hij (uiteraard) onder de indruk was van het ringensysteem. Hij vond het een sieraad.
Hij had ook nog het geluk om het ISS over te zien komen.
Toen nog wat voorbeelden van de in het interview genoemde objecten. M13 als bolhoop en M27 en M57 als Planetaire Nevel. Ook Albireo als voorbeeld van een dubbelster mocht niet ontbreken.

Dan arriveren Bob met zijn 40cm, Niels met zijn 30cm en Han met een 8x40 verrekijker.
Het was een prachtige heldere hemel, met een mooie donkere achtergrond en ook tot laag aan de horizon waren sterren en objecten zichtbaar.

Heel lang was het stil en rustig daar midden in het veld. Iedereen was druk bezig en ging helemaal op in zijn waarneemprogramma.
Ik heb zelf voornamelijk objecten van de Herschel 440-lijst bekeken, waarbij voor mij 10 nieuwe. De mooiste waren NGC6818/H360, ook wel Little Gem (een mooie, heldere en vooral blauwe Planetaire Nevel) en NGC 6645/H353, (een hele wijde open sterrenhoop), beeldvullend bij 150x, met heldere sterretjes en in het midden een cirkel bestaande uit net iets heldere sterren.
Verder ook veel bolhopen.
Dan wil ik voor nieuwe M's gaan o.a. onderin Boogschutter. M70, M69, M54 en M7 staan nog op mijn lijstje.
Maar wat ik ook probeerde, de GoTo weigerde om lager te gaan. Volgens hem zat alles onder de horizon. Erg frustrerend, vond ik, aangezien ik zelf echt nog veel van het gebied kon zien onder die zogenaamde grens.
Dan de GoTo naar M23 en M28 laten gaan. Resp. een open cluster en een bolhoop en werkelijk hele mooie objecten, maar de computer zag het niet zitten om lager te gaan. Nou, dan maar handmatig!
En het lukt, M54 gevonden!
Een bolhoop met een heldere kern. Niet al te groot en niet helemaal op te lossen. De kern was opvallend scherp.

Rond kwart over één hebben we onze kletsnatte spullen weer ingepakt en volgens mij zijn we allemaal zeer tevreden naar huis gegaan.

01 t/m 04-08-2016 15x70 Celestron

Ik heb sinds een tijdje een Celestron 15x70 verrekijker.
In deze periode waarbij het zo laat pas echt donker is, ontbreekt mij vaak de moed om met telescopen te gaan slepen en zo komt het dus dat ik meer met de bino ben gaan doen.
Al jaren heb ik een 10x50 en daar heb ik ook wel veel mee gekeken, maar dan vooral wat open sterrenhopen en de wat "gemakkelijker" M's zoals M31 en de M etjes in Voerman bijvoorbeeld.
Van verschillende mensen hoor en lees ik dat ze met de bino zelfs de hele Messierlijst afwerken.
Van Michaël krijg ik af en toe eens een berichtje dat hij die M had gezien met zijn bino en dan die M, dus dat moest ik ook maar eens proberen.
De afgelopen dagen was het telkens helder, laat in de nacht, dus ben ik ook maar eens aan de slag gegaan.
M 13 bijvoorbeeld, heel erg gemakkelijk met de verrekijker en groot. M92, een bolhoop bovenin Hercules gaat ook goed. Een heldere bolhoop maar veel compacter dan M13. Nou blijven het wel pluizenbollen en zijn ze niet op te lossen in individuele sterretjes, maar toch. Ik vind het een enorme kick om deze objecten "gewoon" met de verrekijker te zien.
Uit de losse hand is de 15x70 toch nog aardig te doen en zeker op deepskyobjecten waarbij een beetje trillen nog niet zo stoort. Uiteraard zou het nog even beter zijn om hem op het statief te zetten, maar de afgelopen dagen ging ik echt voor het gemak en de grab en go.
Zo heb ik de afgelopen dagen mogen genieten van onder andere M27. Een mooie ronde gasbel die tot mijn verwondering ook gewoon te zien was met de bino (jaja ik begin nu pas echt de bino te ontdekken).
Op 2 augustus onder meer M31 bekeken. Nu had ik dat natuurlijk al veel vaker gedaan en het was altijd zo bijzonder om zo'n stelsel te zien waarvan het licht twee miljoen lichtjaar onderweg is om dan in mijn ogen terecht te komen, maar deze keer bestudeerde ik hem echt. Oh wat is hij groot zeg! En eigelijk veel mooier dan met een telescoop. Je ziet gewoon veel meer van het stelsel. In de telescoop zie je wel meer detail, maar dan alleen rondom de kern, nu zag ik pas hoe enorm uitgestrekt hij is. Mijn verrekijker geeft een beeldveld van 4,4 graden en met een grootte aan de hemel van het Andromedastelsel van ruim 3 graden past hij dus net in het beeldveld. Ik ben en was helemaal overdonderd moet ik zeggen.
M33 daaronder is ook te zien. Hij is wel groot en wat rond/ovaal en er zijn ook wat verdikkingen, wat structuur te zien al blijft hij wat vaag.
Dan komt gisteravond. Weer een berichtje van Michaël, hij heeft M81 en M82 met de bino gezien. Dat wil ik ook! Dus gewapend met de verrekijker maar weer naar buiten en op de ligstoel aan het speuren naar deze stelsels. En ja hoor het lukte.  
M81 is gemakkelijk te zien. Aardig rond, M 82 ging ook wel, maar toen ik perifeer keek werd ik helemaal blij. Heel goed zichtbaar deze smalle streep van het stelsel.
Misschien is dit verslagje voor velen een open deur, maar voor mij is het eigelijk een nieuwe ervaring om Messier-objecten met de bino te zien en laten we eerlijk zijn, meer grab and go als een verrekijker is er gewoon niet. Is het helder en heb je zin, bino pakken, doppen eraf, in de tuinstoel liggen en kijken maar!
Speciaal wil ik ook nog Kembles Cascade noemen. Een open sterrenhoop/asterisme die vooral in de verrekijker zo'n geweldig beeld geeft. Een waterval aan heldere sterren, die naar beneden toe uitloopt in een "waterplas" van sterretjes. Heb je dan ook nog een telescoop erbij dan zit daaronder ook nog weer een planetaire nevel (NGC 1501), een heel mooi "kijk"-gebied daar.

Zo dat was het eerst even en nu hoop ik op een helder weekend om dan lekker weer het grote geschut in te zetten.

09/10-06-2016 Gasteren, 25cm dob, 23:15 - 01:45
 
Gisteravond een fantastische avond en nacht, onder de sterren gehad.
Samen met Bob en Michaël, hebben we genoten van een transparante hemel met drie mooie planeten.
Al werd het pas vanaf 12 uur wat donkerder en hadden we eerst ook nog een maantje, de omstandigheden waren misschien wel beter dan we aanvankelijk hadden gedacht.
Bob had zijn 13cm Starfire meegenomen, Michael zijn 10cm ED kijker en ik mijn 25cm dob.
Mijn doelen voor vanavond waren uiteraard de planeten. Met name Mars en Saturnus, want die staan zo laag dat dat vanuit huis niet gaat (en het wordt de komende jaren ook alleen maar slechter). En een paar Messier-objecten in de lage regionen van Boogschutter.
Mars mag dan nu laag staan, maar hij is wel groot. Zo'n 18 boogseconden en hij gaf met een vergroting van 200 keer hele mooie scherpe beelden. Er waren duidelijk donkere structuren te zien op het oppervlak. Ik heb er, op mijn manier, ook nog een schets van gemaakt:
Mars 10 06 2016a
Saturnus was heel erg scherp. De ringen mooi open en de Cassini-scheiding was bijna helemaal rond te zien. Ook waren er nog 4 manen zichtbaar.
Jupiter was uiteraard ook erg mooi. De beide heren waren hiermee begonnen en hebben nog een schaduwovergang van een maantje gezien, ik was daarvoor te laat en zag alle 4 manen "gewoon" naast de gasreus. Drie aan één kant en eentje aan de andere kant.
Het ISS kwam nog voorbij en we hebben nog twee meteoren gezien.
Van mijn plan om de lage M's te pakken kwam niets terecht. Mede ook door een opkomende mist heb ik geen nieuwe objecten kunnen zien. M6 heb ik nog wel kunnen zien, maar die kwam er niet goed uit. Op Terschelling met een 13cm heb ik er meer van kunnen genieten dan nu in Gasteren met 25cm. Maar ik vond het toch al geweldig dat ik die lage M toch nog kon zien.
Gebruik makend van de GoTo heb ik daarna mooie highlights aan de hemel bekeken. M13 uiteraard, M92 en M5, wat toch echt één van de mooiere bolhopen is. Hij kwam er heel goed uit, goed op te lossen in veel individuele sterretjes met een kleine uitwaaiering. De kern zit niet helemaal in het midden als het ware.
M4 en M80, bolhopen bij Antares in Schorpioen lieten zich wel zien maar kwamen er ook niet goed uit. Ook nog de Katteoog nevel in Draak en M51 bij Grote Beer gezien.
Bij Michaël ook nog enkele dubbelsterren gezien die, in de ED wel pinpoint en superscherp eruit kwamen.
Om kwart voor twee kwam er bij de mist ook nog bewolking opzetten en toen hebben we onze , natte, spullen weer ingepakt en zijn we huiswaarts gekeerd.
Een topavond! 

Kienveen, 12:30 - 15:30 13cm Skywatcher en 35mm Lunt

Het was een heerlijke stralende dag, waar we met elkaar goed gebruik van  hebben kunnen maken. Er waren maar liefst 11 leden en 4 gasten aanwezig bij dit spektakel.

Mercurius, de kleinste planeet in ons zonnestelsel, maar net groter dan de Maan, zou om 13:13 uur voor de zon schuiven. Bij de intrede galmden de enthousiaste kreten over het veld.

Ik had mijn 13 cm Skywatcher met witlichtfilter bij me en de 35mm Lunt. Beide gaven goede beelden en de overgang was duidelijk te zien. Mercurius steekt scherp, zwart af tegen de Zon en zo perfect rond. Wel beduidend kleiner dan Venus in 2012.

Ik heb getracht het gebeuren te schetsen en heb ook twee schetsen gemaakt, maar de enorm harde wind maakte het onmogelijk om de zonnevlekken goed te zien te krijgen, het papier wapperde en tot tweemaal toe waaiden mijn potloden zelf over de straat. Toen heb ik het schetsen maar gelaten voor wat het was en ben gewoon rustig gaan kijken. Ik heb ook veel bij anderen gekeken en het opvallende was dat bij zo'n beetje iedereen Mercurius op een andere plaats stond. Links, rechts, boven en onder, ik heb het allemaal gezien, afhankelijk van welke kijker er gebruikt werd.

Het was erg gezellig om samen met andere enthousiastelingen dit te beleven. Ik heb nu Venus, Mercurius en de Maan voor de Zon langs zien gaan en meer smaken zijn er niet. Erg leuk! 

mercurius 2016 05 09.5Kienveen

VWS Noord-Drenthe op excursie naar Leiden.

Zaterdag 2 april staat een groepje van 8 leden van de lokale sterrenkundige vereniging op het station is Assen te kleumen en te wachten op de trein die hun naar Leiden zal brengen.
Jan Willem, Rutger, Gerard, Rico, Jaap, Michael, Bert en ik zullen deze expeditie ondernemen.
De reis gaat voorspoedig en via onder andere Lelystad, de Oostvaardersplassen en onder Schiphol door, arriveren we om kwart voor één op het Centraal station van Leiden.
Daar nuttigen we eerst een kopje koffie, die met name voor één persoon hoognodig was aangezien we die in de trein, ondanks beloftes van de conductrice, niet kregen.

Om kwart over één zijn we dan op de plaats van bestemming:

Oude Leidse Sterrewacht

Oude Leidse Sterrewacht

Sterrewacht

We worden ontvangen met thee, koffie en een koekje en krijgen dan een lezing van Dr. Ing. Frans Snik.

Het was wel een interessante lezing maar het ging toch vooral over fijnstof en de meter die ze daarvoor hadden ontwikkelt. Dat vond ik zelf een beetje jammer. Ik had graag meer over de sterrenwacht gehoord en zijn illustere bezoekers door de jaren heen.

Dan begint de rondleiding. Allereerst gaan we naar een prachtige bibliotheek. Helaas staan en nu voornamelijk boeken in van de Rechtenafdeling, maar het is prachtig en indrukwekkend.

Dan gaan we de oude telescopen in de koepels bekijken. De eerste is een prachtige houten telescoop, een 6 inch Merz refractor.
De houten kijkerbuis is uit 1838. Helaas waren de grootte van de buis en de relatieve kleinheid van de koepel er debet aan dat het mij niet is gelukt hier een mooie foto van te naken. 

De volgende koepel heeft een 10 inch lenzentelescoop uit 1885 met een lengte van 4 meter!

25cm lenzenkijker

kijker

Kijkinrichting

Kijkinrichting

 

Het uitzicht vanuit de koepel is prachtig:

Uitzicht



Om 4 uur is het afgelopen en hebben we heel wat gezien. We kunnen dan nog net de trein van kwart voor 5 halen en zijn om 7 uur terug in Assen.

Samenvattend: een leuke, gezellig en informatieve dag. Dank aan mijn mede expeditieleden voor het meewerken aan deze fantastische dag!

De groepsfoto:

groepsfoto

08/09-08-2015 Gasteren 22:30 - 01:30 10" dob  seeing en transparantie goed.
 
Een lekker nachtje waarnemen in het veld met een goede opkomst! Maar liefst 6 leden waren aanwezig: Bob, Gerard, Michaël, Jan Willem, Arie en ik.
Jan Willem was druk met astrofotograferen, Gerard deed zowel fotografie als waarnemingen, Bob was er met zijn 30cm dob, Michael met zijn 10cm ED en ik met mijn 25cm dob. Arie had een verrekijker bij zich en was vooral benieuwd naar hoe het toeging op zo'n starparty en heeft met iedereen een praatje gemaakt en door verschillende kijkers gekeken.
 
Het was een hele mooie heldere nacht, al was er af en toe wat optrekkende mist, maar dat verdween later ook weer.
Ik ging vanavond vooral voor wat nieuwe Messiers in de lage regionen, met name in Boogschutter.
De eerste die ik vond was M30. De buis was bijna horizontaal maar toch was deze bolhoop goed zichtbaar.
M75 was mijn tweede nieuwe M en daarmee completteerde ik de 100! Deze bolhoop heeft een hele heldere scherpe kern met een waas aan sterretjes er om heen.
Maar ik was nog helemaal niet klaar en ging door met M55, een hele grote bolhoop, niet zo duidelijk en niet compact maar vooral erg groot.
M20, de Trifidnevel met behulp van Bob en het UHC filter liet zich ook zien en M24 zag ik nog. Een tamelijk klein gebiedje vol met hele fijne sterretjes. Een sterrenwolk, heel bijzonder.
Verder heb ik nog een 4-tal nieuwe Herschel 400 weten te spotten H 329, 327, 334, 333 en nog een handjevol oude bekenden bekeken. Vooral planetaire nevels (Katteoog, Blue Snowball, Saturnusnevel)
Enkelen van die oude bekenden had ik nog niet met de 10 inch dob gezien, nl. M9, 102, 109. En ook MIrach's Ghost nog mee genomen. Alles heb ik bekeken met 13mm Hyperion, wat een vergroting van 90x gaf.
Bij Bob heb ik de komeet C/2015 F4 Jacques nog gezien en die heeft Gerard nog gefotografeerd.
Afgesloten heb ik met Uranus, mijn favoriete planeet. Hij was mooi vaalblauw zichtbaar en er stond een sterretje naast zodat het leek alsof er een maantje bij Uranus zichtbaar was.
Toen we weggingen kwam net de maan op en die geelrode banaan heeft ons de weg naar huis toe begeleidt.
 
Ik vond het een fantastische avond en met 5 nieuwe Messiers ben ik meer dan tevreden.
21-07-'15 Groningen, 13cm SW
 
Ik heb een nieuwe montering aangeschaft. Tot nu toe had ik de 13 cm buis op een AZ4 montering met daar bovenop de lunt gemonteerd. Al met al was dit eigelijk een beetje teveel van het goede voor de montering.
Dus maar besloten er een montering bij te kopen. Het gebruiksgemak van de azimuntale montering beviel me erg goed dus ben ik in die hoek gaan zoeken. Daar kwam ik een GSO montering tegen. De zgn. GsAZ. Hij heeft fijnstelschroeven met een wormwieloverbrenging en daar zag ik het voordeel wel van in en dat bleek ook in de praktijk. 
Ook de arm waar de buis in gehangen wordt, is verstelbaar waardoor zenit goed bereikt kan worden.
 
20150722 120319a
 
Afgelopen dinsdag was het overdag redelijk onbewolkt dus de 13cm op de nieuwe montering maar eens op de zon gericht. Alles even naar mijn eigen smaak afgesteld en ik kon "los".
Mooie zon met enkele kleine zonnevlekjes, maar het grote voordeel van deze montering is dat je door die fijne knoppen heel gemakkelijk kunt volgen!
De lunt er ook bij gezet en er waren enkele prachtige protuberansen en filamenten te zien.
 
De voorspelingen gaven voor 's nachts opklaringen, dus heb ik de 13cm maar buiten laten staan.
Tegen kwart voor 12 ben ik begonnen en wat had ik een geluk!! Super omstandigheden. Heel transparant, best een goede seeing, niet vochtig en lekker warm.
Ook viel het me mee dat het toch al weer wat donkerder werd.
Ik ben begonnen met M13, M57 en Albireo. Lekker even genieten en wennen aan de nieuwe handelingen van de montering,
Daarna wat objecten die ik met de 13 cm nog niet had gezien: M29, M39, M52, M56, gamma Delfi om maar eens een paar te noemen. Toen bleek nog een ander voordeel van de wormwiel overbrenging. Het zoeken ging een stuk gemakkelijker! Eerst grofweg richten op het gebied waar ik wil zijn en dan d.m.v. de fijnstelknoppen mooi langzaam door het gebied bewegen, heerlijk wat ging dat goed. 
 
Kortom ik ben zeer tevreden met deze aanschaf en vooral met het waarneemcomfort. Een heerlijke stimulans om nog weer meer te gaan waarnemen.
 
30-06-'15 SW 130 Slochterdiep 22:00 - 0:00 
 
Samen met Michaël er op uit getrokken om een schitterende nauwe samenstand van Venus en Jupiter te bekijken.
In een heerlijke rustige omgeving, met horizon rondom, hebben we gekeken naar deze conjunctie. De twee planeten bevonden zich op slechts 22 boogminuten van elkaar, het leken wel dubbelplaneten.
Wat een mooi schouwspel. Met een vergroting van 80 keer pasten ze nog in één beeldveld en ook al was het niet donker er was veel te zien.
Venus heel mooi in fase, Jupiter met de wolkenbanden en 4 maantjes. Ook nog een nagenoeg volle maan erbij.
Terwijl we even op de dijk klommen om de samenstand nog te kunnen bekijken, want ze zakten tamelijk snel onder de horizon, zagen we toen we ons omdraaiden, ineens nog een heldere "ster". Saturnus! Allebei totaal niet aan gedacht dat die nu in het veld ook weer goed te zien zou zijn, dus hebben we onze kijkers daar maar eens opgericht.
Een zeer strak beeld van Saturnus en zijn ringen helemaal open. Titan er nog bij wat een genot.
Daarna ook nog de mooie dubbelster Graffias bekeken, kortom een zeer geslaagde en mooie avond onder een aangename temperatuur.
Samenvattend dus 3 planeten gezien, 6 manen en een dubbelster.

15-05-'15  SW130 Midsland aan zee, 0:10 - 2:10

 Een mooie geslaagde waarneemnacht op Terschelling!

Al was het aan het begin van de avond nog flink bewolkt de weersvoorspellingen zeiden opklaringen in het noorden, dus vanacht moest het gebeuren.
En het is gebeurt en hoe!!! 
 
Om middernacht ben ik begonnen. Wat een hemel, wat een sterren, je raakt haast het overzicht kwijt in deze sterrenpracht.
Eén heldere "ster" sprong er toch direct uit. Saturnus. Daar lekker mee begonnen. De ringen helemaal open, Titan erbij, wat een pracht. 8 Jaren geleden was het mijn eerste object, ook hier op Terschelling met een 7 cm. Nu dan met 13 cm en uiteraard is dat een heel verschil (ook mijn waarnemingervaring zal daar aan bijdragen  ;) ).
 
Schorpioen (althans het bovenstuk) is ook al weer zichtbaar en daar onderin, zitten mijn doelen voor vanavond. Wauw wat is het transparant, ik kan tot de horizon nog sterren zien. Maar de door mij gewenste objecten zitten laag, dus moet ik nog geduld hebben.
 
Eerst maar eens de komeet proberen. Bijna direct gevonden, zo vanuit Cepheus naar Polaris. Onmiskenbaar. Wel een beetje zwakker dan een paar maanden geleden maar Lovejoy nog steeds met een flinke coma en een mooie scherpe kern. Uiteraard ook al in de zoeker te zien.
 
Dan allerlei bekende objecten. Met mijn 13 cm SW op een AZ4 montering kan ik gewoon rustig de hemel afzwiepen. Van links naar rechts, overal waar ik me objecten herinner lekker bij langs gegaan. Jupiter, NGC 2903 zo helder. M57, dubbele dubbel, M27, Albireo, Cor Caroli, M63, oh het is allemaal zo prachtig! Mel 111 gewoon weer duidelijk met het blote oog, zucht....
 
Nu is het dan tijd voor de lage regionen. Eerst maar naar Antares, vandaar uit is M4 zo gevonden. Heldere grote bolhoop, prachtig.
En dan maar zwiepen langs de horizon op zoek naar M6 en M7. Het duurt wel even maar daar vind ik dan M6. Wat een prachtig open cluster is dat. Het zogenaamde Butterfly cluster. In het midden zeer compact met enige tientallen hele fijne sterretjes en twee heldere erbij (de ogen op steeltjes van de vlinder) en ik zie wat neveligheid om één van die twee heldere sterren. Het is echt een prachtig object!
Daaronder moet zich dan nog M7 bevinden en ik heb er toch wel naar gezocht, maar hij stond te laag en helaas kwam tegen half drie de bewolking opzetten dus ben ik gestopt.
 
Maar wat een genot en op zo'n locatie is 13 cm toch al heel veel opening. 
 
Zeer koud, maar ook heel erg tevreden ben ik mijn bedje ingekropen. Weer een Messier die ik van mijn lijstje kan afstrepen, al wil ik hem zeker nog wel weer zien, een erg mooi cluster!
 
Ook al is mijn vakantie nog niet voorbij, mijn astronomische wensen zijn hier nu al zeer bevredigd en wie weet wat er nog komt.
20-04-2015 Gasteren 25cm dob, 22:15 - 23:55
 
Nadat ik vrijdag 17 april een oproep om het veld in te gaan had laten schieten, met het idee dat ik zaterdag wel zou gaan, moest het gisteravond (maandag) worden goed gemaakt.
Die bewuste zaterdag bleek uiteindelijk helemaal bewolkt te zijn en kreeg ik verslagen te lezen van de vrijdag van Bob, Gerard en Niels (die er ook nog even wat sadistische fotootjes er bij plaatste), over het waarnemen van M83. Een Messier-object die hier in Nederland heel laag aan de horizon staat en waarvan de kans klein is dat de omstandigheden eens zo goed zijn dat je hem in Drenthe kunt "pakken". En vrijdag waren die omstandigheden dus blijkbaar ideaal gebleken.
Daardoor was ik uiteraard zeer gemotiveerd om dit ook te kunen beleven. 
Gezien de maan weer begint op te komen en de dagen weer gaan lengen, de stoute schoenen aangetrokken en een oproepje  gedaan om dan maar gisteravond te gaan kijken. Een soort goedmakertje dus.
Bob, Gerard en Niels hadden er ook wel weer zin in en zo kwam het dat we gisteravond in Gasteren terecht zijn gekomen.
 
Aan het begin van de avond waren er nog wat sluiers en twijfels, maar we hebben allemaal doorgezet en daar geen spijt van gekregen! Aangekomen waren de sluiers weg en konden we genieten van een prachtige Venus met daaronder een heel jong maansikkeltje. Het asgrauw schijnsel (weerkaatsing van het aardse licht op de maan) was prachtig te zien.
 
Ik ben begonnen met Jupiter, altijd leuk en zo kunnen de ogen wat wennen en de donkerte wat toenemen.
M3 er even achteraan, een mooi opgeloste bolhoop.
Dan is mijn geduld ten einde en ga ik naar het Virgocluster. Hier zit ik al een tijd op te wachten. Maagd is een sterrenbeeld vol met sterrenstelsels die deel uitmaken van het zogenaamde Virgocluster en daar wil ik nu wel eens doorheen "vliegen".
Geleerd van de vorige keer, waarbij ik een lijstje had gemaakt met de gewilde Messiers van beneden naar boven, nu dus de hoogste M het eerst. Dat was M88, een verassend helder stelsel. Langwerpig met een heldere kern.
Daarna volgden nog twee stelsels en toen "de ogen" van de Maagd. Twee heldere witte pluizebollen staan daar temidden van nog enkele sterrenstelsels je aan te kijken vanuit de ruimte. En dan die stelsels er nog omheen, ik geniet! Dit is het Virgocluster  :) 
De ogen bestaan uit NGC 4438 en NGC 4435, zijn tevens twee leden van de Herschel 400 lijst, dus die kon ik al mooi weer afstrepen.
Er trekt mist op dus gooi ik mijn lijst weer om en begin nu eerst onderin Maagd en Raaf zolang het nog kan. Daar pak ik M104 mee, het Sombrerostelsel. Wauw, zo mooi, zo scherp. Veel details zijn zichtbaar bij dit edge-on stelsel. Wat mooi!
De lage M68, een bolhoop kan ik dan ook nog ontwaren, maar die beruchte M83 gaat vanavond niet lukken.
Maar het mag de pret niet drukken. Ik heb zeer veel mooie objecten gezien en enorm genoten.
 
Bij Bob nog een schitterende Katteoognevel in zijn 30cm dob. Fantastische afsluiter!
Ik ga dan weg, Niels ook. Gerard en Bob zetten nog even door.
 
Totaalscore van deze bonusavond zijn 11 nieuwe Messiers: M88, M90, M91, M84, M104, M61, M 59, M 89, M87, M86 en M68 en 7 nieuwe Herschel 400.
Onder de oude bekenden heb ik nog naar M13, M3  en M97 gekeken.
 
Al met al een fantastische avond gehad, ik heb zeer genoten. 
 
Kienveen, 21:15 - 23:20  10" dob
 
Na een oproep op het forum van VWS Noord-Drenthe en enig overleg vanwege de weersomstandigheden, ben ik toch afgereisd naar het Drentse Kienveen.
De omstandigheden waren buitengewoon matig, veel sluiers, maar toch ook nog wel een redelijke transparante hemel af en toe.
Bob, Niels en ik waren tegen kwart over 9 aanwezig en na het opbouwen konden we mooi naar Venus kijken ( het was toch nog schemerig) die nog tamelijk hoog stond en mooi zijn fase te zien gaf.
Daarna Jupiter, waar vooral in de NEB aardig wat deatails zichtbaar waren. Twee maantjes aan weerszijden van de gasreus.
 
Dan toch nog wat deepskywerk want Leeuw was op dat moment niet bedekt door sluiers en daar heb ik nog een 6 tal, voor mij nieuwe, Herschel 400 weten te bekijken. ( te weten: H 124, 155, 159, 163, 168 en 169).
 
Daarna kwam Maagd eindelijk wat hoger (waar ik eigelijk mijn zinnen op had gezet, om het Virgocluster wat uit te kammen), maar helaas kwamen sluiers daar af en aan.
Eerste doel was Porrima te scheiden. Het wilde maar niet lukken, ik zag wel dat ze dubbel waren maar kon maar geen clean split krijgen. Tot na een kwartiertje ofzo. Ineens was het transparant en kwam de dubbel mooi strak te voorschijn en kreeg ik een duidelijke scheiding tussen de twee sterren te zien. Mooie dubbel, beide wit en erg nauw.
Ook kon ik daarna nog 3 nieuwe M's aan mijn lijstje toevoegen. M49, M 58 en M60, waarbij M49 toch erg opviel door zijn helderheid en grootte.
 
De temperatuur was zeer aangenaam en het was ook niet erg vochtig en samen met mijn medewaarnemers een leuke avond gehad!
 
 

26-08-'14 Groningen SW 13cm  23:15 - 23:45

Er is bewolking dat wat optrekt vanuit het zuiden. Toch is de achtergrond, met name in het oosten, lekker zwart. Heel veel sterren zijn zichtbaar. Eindelijk weer eens genieten. 7 Juni was de laatste keer!

Het grote doel voor vanavond was de komeet Jacques. Hij bevindt zich momenteel in Cassiopeia richting Cepheus. Ik verheug me er al de hele dag op om hem te gaan bekijken.

En het is gelukt! Mijn 6e komeet. Met een vergroting van 38 keer gemakkelijk te vinden. Een grote diffuse vlek, nagenoeg geen kern, maar wel wat helderder naar binnen toe. Weinig staart te herkennen. Hij staat precies tussen twee sterretjes in en elke tien minuten kan ik duidelijk een verplaatsing waarnemen. Wat een snelheid! Met 81 keer wordt hij beduidend groter in het oculair.

Verder nog van allerlei open sterrenhopen bekeken, lekker hoor.

Op 27-08-'14 zie ik de komeet nogmaals, en nu in mijn 25 cm dobson. Hij is al erg verplaatst en zit al in Cepheus. Nu is er ook meer kern te zien en daaromheen erg diffuus en groot.

Hij staat nu redelijk dichtbij een Planetaire Nevel, NGC 7354, en die neem ik gelijk even mee. Goed zichtbaar en duidelijk te herkennen als Planetaire Nevel. Hij komt er goed uit met 150 keer, een mooi groot bolletje, geen structuur en geen kleur te herkennen.

Verder nog veel open clusters bekeken en geëindigt met de Blue Snowball. Een mooie Planetaire Nevel en zo blauw! Werkelijk schitterend, daarna ga je wel met een glimlach in bed. Eye-candy is dat.

Helaas kwam Uranus nog niet hoog genoeg.

30/31-05-’14 Kienveen 23:30 – 1:30 Orion 10”

Mijn vierde Midzomernacht starparty alweer. Helaas was de opkomst niet zo hoog maar dat mocht de pret niet drukken.
Bob, Niels en ik hebben toch even gebruik kunnen maken van de korte heldere nacht en ook Gerard Alting kwam langs om even door onze telescopen te kijken, om eens te zien wat er zo allemaal aan de hemel staat.
Het was direct al erg vochtig. Al na 5 minuten waren de buizen en papieren nat. Later kwam er ook een dikke mist opzetten, wat trouwens een heel aparte sfeer geeft. Je zit daar dan lekker in de stilte met boven je een prachtige sterrenhemel terwijl je op grond hoogte al bijna niets meer ziet.

Ik heb eerst Gerard M13 laten zien. Deze schitterende bolhoop liet zich prachtig op lossen en Gerard was meteen enthousiast. Daarna heb ik verschillende, voor mij, bekende objecten bekeken zoals M29, M92, M10, M12, M107, M14, M4 en M80. Op M29 na allemaal bolhopen die, ondanks de matige omstandigheden er toch goed uitkwamen.

Daarna was het tijd voor wat nieuwe objecten, vooral in Boogschutter, waar ik eigelijk nog nooit had rond gekeken. Opvallend vond ik M8, wat een mooi neveltje met een open sterrenhoop was. Het mooist vond ik M17. Wat een grote duidelijk nevel is dat. Een soort van zwaanvorm, maar dan op zijn kant. Erg prachtig en een open sterrenhoopje erbij. Ik vond het het topstuk van de avond.
Van M16 zag ik helaas alleen het open cluster, ik kon de Adelaarsnevel niet ontdekken.

Even mijn nieuwe waargenomen objecten op een rij:
M62, M8, M28, M22, M21, M25, M23, M18, M17, M16 en M8. 
Heel lekker voor mijn lijstje!

Ik heb goed kunnen profiteren van dit avondje/nachtje. 

18-05-’14 Midsland a/z  Skywatcher 130  seeing matig, transparantie goed

In de schemering ben ik begonnen. Gewapend met de verrekijker en het blote oog. Mercurius is het hoofddoel.

Jupiter zie ik al en ongeveer in één lijn van Jupiter naar de zon, moet Mercurius zich bevinden. Even geduld en even zoeken, maar dan: ja! Daar is hij!

Door de verrekijker zie ik hem wat gelig en hij kolkt door het beeld. Hij staat erg laag uiteraard en het is nog tamelijk licht, maar daar is hij. T’is inmiddels 4 jaar geleden dat ik hem voor het laatst zag.

Direct maar de 13cm Skywatcher erbij gepakt. Geweldig! Ik zie duidelijk zijn fase, het is (zeg maar) eerste kwartier.

Daarna Saturnus. Fijn om zo’n lage horizon te hebben hier op Terschelling. Ik zie mooi zijn open ringen, al kan ik de Cassinischeiding niet ontdekken. Hij staat ook nog erg laag. Titan er mooi bij en nog een maantje.

Dan doorschuiven naar Mars. Ik zie wat donkere structuren, het kleine poolkapje en hij is erg strak in beeld.

En als bonus door naar Jupiter, met 1 maantje aan één kant en drie aan de andere.

Even 4 planeten bij langs geweest!

Het volgende doel was de komeet C/2012 K1 Panstarrs. Zo gemakkelijk want hij staat in het zelfde beeldveld als chi UMa. Perifeer zie ik een kern en verder in een driehoek een klein stukje staart . Dit met 38x. Als ik dan naar 81 keer ga wordt de achtergrond wat donkerder en komt hij er nog duidelijker uit. Onmiskenbaar een komeet!

En tot slot in deze overweldigende sterrenpracht nog wat deepsky-werk. Begeleidt door kikkers en het ruisen der zee, zie ik nog: M4, M80, Graffias (B Sco). Mel 111 al met het blote oog en dan weer verder met Sheliak (B Lyra), M57, Epsilon Lyra, Albireo en M13.

17-02-2014

Tja.......

Mijn 20 cm dobson verkocht, mijn ETX-90 verkocht en dan....

Een nieuwe telescoop moest er komen:

-Een Grab-and-Go
-Hij moet mee naar Terschelling, dus compact
-Ik hou van deepsky, dus opening
-En eenvoudig te bedienen
-Zonnekijker

Het werd: De Skywatcher-Explorer PDS. Een 13 cm newton f5 telescoop, op een AZ4 montering:

130SWb

Vanmiddag gekregen en vanavond first light!!! 

Heldere Jupiter met mooi twee maantjes aan weerszijden.
Schitterende Orionnevel met een scherp Trapezium.
Prachtig diep oranje Betelgeuze en nét toen ik naar M82 wou trok de hele boel weer dicht.
Maar toch, ruim de tijd gehad alles af te stellen en nog wat te zien ook.

Ik ben zeer tevreden met de eerste snelle beelden en helemaal gelukkig met het bedieningsgemak van de AZ4.
Kortom ik ben happy 

28/29-08-'13 Groningen 10" Orion dob 22:45 - 0:50
 
Samen met Michael waargenomen in zijn tuin. Seeing was redelijk, transparantie goed.
Begonnen met de planetaire nevel NGC 6905 om van daaruit naar de nova in Dolfijntje te gaan. Toch een leuke planetaire nevel. De nova was beduidend zwakker als toen hij ontstond.
Daarna heb ik verschillende open clusters bekeken waarbij de één mooier dan de andere.
NGC 6940/H372/BOC 65 en M71. NGC 7063, NGC 7039, NGC 7082.
Dan de Blinking Planetary, NGC 6826, een heldere planetaire nevel. Wat wollig naar buiten toe. De centrale ster goed zichtbaar als de nevel "uit" is. Hij gaat aan en uit bij direct kijken. Groot, rond en enigzins blauwig van kleur.
 
Maar het leuke kwam bij Mirach (beta And). Ik dacht dat dit een dubbelster moest zijn dus de kijker er op gericht. Mooie gele ster maar geen dubbel te zien. Wel zien, zowel Michaël als ik, eronder een heel vaag vlekje. Wat is dat nou? Staat daar nog een neveltje? Kaarten en atlassen erbij. Nee, daar staat geen neveltje, maar in Mirach staat nog wel NGC 404. Zou het die dan zijn? Simpel getest met de GoTo. Die de opdracht gegeven om naar NGC 404 te gaan. Onmiddelijk een piep waarmee de computer aanduidt het object in beeld te hebben. Dat is hem dus, NGC 404. Hij heeft ook de benaming Mirach's Ghost,het is ons helemaal duidelijk waarom. Erg leuk om zelf een neveltje te ontdekken en dan pas uit te vinden wat het is in plaats van gericht op een object te zoeken. Het is trouwens een sterrenstelsel.
Verder nog veel leuke dingen gezien en geeindigt met Uranus. Wat een mooi helder, vaal blauw, schijfje. Zo duidelijk en zo ver weg.....
 
Bij Michaël in zijn 20cm newton nog M56, M71, M13, M92 en de dubbel 61 Cygni gezien (mooi diepgeel/rood). M92 was opvallend mooi en helder. In zijn "baby", de 80mm, nog een prachtige Kleerhanger (Cr 399) gezien.
Groningen, 15-08-'13   22:45 - 23:45 10" dob
 
Ik had gisteravond alles al op tijd buiten staan. Er is een nova gezien in Dolfijn en daar wil ik voor gaan. Alles staat klaar en een zoekkaartje heb ik uitgeprint.
Dan krijg ik om half 11 een Whats-appje van Bob. Hij heeft hem al in zijn Starfire staan! Dus ik ook snel naar buiten.
Nog een beetje aanpassen en die maan is ook nog enigzins aanwezig, maar dan snel naar NGC 6905. Dat is een Planetaire nevel en van daaruit wil ik mijn zoektocht beginnen.
Het is ook best nog wel vroeg waardoor de hemelachtergrond beslist nog niet echt donker is maar toch is de PN goed te vinden. Hij staat vlakbij een sterretje en is langwerpig van vorm. Aan het begin zie ik alleen het lichtere gedeelte dat enigzins rond is, maar als ik langer kijk en zeker ook perifeer komt de langwerpige vorm eruit. Een hele interessante nevel vind ik. Hij bleef boeien en ik bleef maar kijken om meer vorm en structuur te zien (ook handig als je een telescoop hebt die volgt). Met een vergroting van 150x en ik vond het UHC-filter echt nodig en nuttig. Hij heet ook wel de Blue Flash, maar kleur heb ik niet gezien.
Dan door naar het doel van vanavond, de nova. Vanaf de planetaire nevel loopt een sliertje van sterretjes zo naar de nova toe en nu met zijn helderheid van 5,6 is met het kaartje goed te zien dat er ineens een sterretje staat waar anders niet zo'n heldere staat. (nu 16-08 is hij al 4,9 in magnitude!) Hopelijk kunnen we hem vanavond of de komende dagen nog volgen en ik ben benieuwd waar zijn helderheid uit gaat komen.
Er komt bewolking op vanuit het zuiden en ik wordt gedwongen om verder te gaan met mijn waarnemingen richting het oosten en later ook het nood-oosten. Dus neem ik de Blue Snowball mee. Zo'n mooie heldere Planetaire Nevel in Andromeda. Scherp, heel lichtblauw rondje. Ik heb hem wel eens blauwer gezien maar het is nog vroeg en die maan... Maar het blijft een prachtobject!
Dan moet ik nog verder naar het noorden en kom bij NGC 1528. Een aardige open sterrenhoop, maar hij staat nog erg laag en komt er niet goed uit. Maar ziet er toch aardig uit met zo'n 15 wat heldere sterren, een tiental wat minder heldere verspreid over een redelijk groot gebied. Maar hij is later in het seizoen vast mooier.
Dan heeft de bewolking gewonnen en stop ik. De buitentemperatuur was erg aangenaam maar het was erg vochtig.

14/15-06-’13 Gasteren,  (mijn 3e)  Midzomernacht Starparty 23:00 – 02:00 Orion 10" dob

Als Michaël en ik aankomen in Gasteren, is het nog steeds enigszins licht. Bob is er al en wij beginnen direct met opbouwen. Jan Willem en Niels komen dan ook. Aanwezige telescopen: een 12cm refractor, een 15 cm reflector, een 25cm dob en twee 30 centimeters aan dobson-telescopen.

Het is nog bewolkt, maar na ongeveer een half uur trekt de bewolking boven ons op en daalt onder ons neer. Een dikke laaghangende mist doemt op en op een bepaald moment zien we van Jan Willem alleen nog het koppetje, de rest van zijn lichaam is gehuld in mistflarden. Het is dus erg vochtig. Maar ook dat trekt langzaam weer weg en al met al hebben we een genoeglijke avond onder de steren.

Ik heb vele oude bekenden opgezocht; M81 en 82, M13, M39 en dubbelster Gamma Delfi, het neusje van het dolfijntje. Schorpioen was mooi te zien en ondanks de lage stand en vocht de dubbelster Graffias, β Scorpi, bekeken.

Aan het begin van de avond was er ook nog een mooi, donkergeel en sfeervol maantje (banaantje) die langzaam onder de horizon zakte. En in combinatie met de mist en de kraakheldere hemel  en aangename temperatuur was het puur genieten.

Het ISS kwam nog voorbij.

Hoogtepunt in mijn eigen kijker vond ik M82, het Sigaarstelsel. Wat kwam die er mooi uit. Helder, scherp en groot, mooi! Maar ook veel bij anderen gekeken waarbij M13 in de 30cm van Bob onovertroffen was. Helemaal opgelost, superstrak (al was de seeing niet best) en beeldvullend. Zo mooi!

Verder nog bij verschillende mensen; M57, ε Lyra (de dubbele dubbel), M27, Kattenoognevel (wauw), M51 en ik vergeet vast nog wel iets. Ook de Melkweg werd mooier en mooier tot 2 uur, toen het eigenlijk al weer wat begon te schemeren.

Het was een heerlijke en gezellige avond.

04/05-06-13 Groningen 10" dob 23:00 - 01:00

Zondag 26 mei was het dan zover. Mijn nieuwe telescoop besteld. Dinsdag bericht van Astroshop.de dat de betaling was “eingetroffen” en mijn bestelling verzonden was. Geen track en trace gekregen dus zat ik donderdag verwachtingsvol uit te kijken naar die mooie bruine UPS-bus. Maar die kwam niet, die kwam vrijdag (pas).

Twee enorme dozen en toch wel zo zwaar dat ik me even zorgen maakte of dit allemaal wel door mij te torsen was. Blij als een kind pakte ik alle dozen en doosjes uit. Veel verpakkingsmateriaal en veel onderdelen. De buis als eerste. Prachtig donkergrijs en groot… Wat een kanon. Een 25cm buis is toch aanzienlijk groter dan een 20cm buis (gelukkig). Dan de loeizware doos waar de onderdelen van de zwarte rockerbox in zitten. Heel goed verpakt in immens veel karton. Op de bodemplaat een motor en op één zij-paneel een motor. Verder moest ik alles zelf in elkaar zetten, wat heel gemakkelijk ging.

Daar stond hij dan. Een prachtige grote telescoop. De Orion XT10g.

Zaterdag, met behulp van Michaël, hem goed gecollimeerd en s’avonds direct de kans gekregen om hem zijn first light te geven, alles af te stellen en te testen. Om half elf trok het open, toen stond de telescoop al twee uur te koelen en te wachten op zijn eerste handelingen.

Eerst de RDFafgesteld, dat ging erg gemakkelijk en is ook maar tijdelijk omdat ik ook mijn 9x50 hoekzoeker er weer bij op wil hebben, maar geen gaten in de buis wou boren voordat alles getest was.

Dan de autotracking getest. Dat was voor mij het belangrijkste, dat de telescoop eenvoudig de objecten die ik in beeld zou zetten zou kunnen volgen. De buis horizontaal en ongeveer naar het noorden gesitueerd. De computer aangezet, autotracking gekozen en met de hand de buis naar Arcturus gebracht. Prachtig mooi scherp sterbeeld. Telkens kijken, staat hij nog in beeld? Naar binnen gelopen, weer naar buiten en jawel hoor. Arcturus nog steeds mooi midden in beeld! Joepieeeee, het werkt!

Dan natuurlijk de GoTo testen. Ook erg eenvoudig, een twee ster allignement gedaan. De telescoop zelf naar Arcturus en Deneb gebracht, toen de GoTo de opdracht gegeven naar Saturnus te gaan en ja hoor. Prachtig midden in het beeld, wauw. Geweldig dat alles zo werkt als je gehoopt had.

Dinsdag 4 juni, vanavond wordt het helder en zal ik mijn nieuwe dobson echt gaan gebruiken. Eerst even de autotracking aan en lekker beginnen met Saturnus. Helaas is de seeing niet best. Ik kan de Cassinischeiding met moeite zien. 3 Maantjes maar, duidelijk geen pronkstuk vanavond.

M92, een bolhoop bovenin Hercules, een fijn subtiel hoopje bij 70x. Niet op te lossen op een enkele sterretje na. Maar het is nog vroeg en de achtergrond is grijs. Later op de avond probeer ik hem nog eens, nu met 150x en komt hij veel beter uit de verf. Een kleine heldere kern heeft hij.

M13, zijn grote broer, is opnieuw verbluffend. Zeer goed op te lossen, duidelijk de "spinnepoten" gezien. Zo sprankelend en zo groot. Ik kan bij deze bolhoop goed het verschil in opening zien. Toch een duidelijk verschil tussen de 20cm en de 25cm. Dat verschil zie ik ook overduidelijk bij M57. De ringnevel is iets groter, maar ook de ring is wat dikker, wat meer structuur.

Ook kun je, doordat de montering het object in beeld houdt, veel beter kijken. Echt kijken, details zoeken, rustig de tijd nemen. De sterren ogen ook scherper, het zijn hele mooie beelden.

M5 zoek ik even op met de GoTo. Het object staat in het zuiden, boven de stad en er is geen enkele referentiester te zien. En omdat ik hem graag weer wil zien de GoTo maar gebruikt. En inderdaad, de computer zet hem prachtig midden in beeld. Maar hij valt tegen. Tegen die grijze achtergrond komt hij niet uit de verf. Hij is vaag, wijdt uitwaaierend met maar weinig kern. Wel veel individuele sterretjes ver van de kern. Met een vergroting van 150x.

M27 is de volgende. Een mooie grote gasbel en in combinatie met het UHC-filter ook goed de klokhuisvorm te herkennen.

Dan de dubbele dubbel, Epsilon Lyra, twee mooie, witte, heldere koplampen die op hun beurt ook elk weer dubbel zijn. Goed te splitsen met 150x. Geen kleurverschil of magnitudeverschil gezien.

Albireo, alweer zo'n schitterende verschijning aan de hemel. Een mooie heldere oranje ster staat samen met een prachtige blauwe ster. Ze blijven een genot om te zien en zo scherp en zo helder, wauw.

Ook het ruimtestation ISS kwam nog over. Globaal van zuid naar oost. Een grote heldere verschijning aan de hemel die zich langzaam voortbeweegt langs het gewelf.

Toen ik stopte kwam Altair al weer boven het dak en ook het Dolfijntje was al weer zichtbaar. De zomer komt eraan!

12-03-'13 Komeet Panstarrs

Samen met Michaël er op uitgetrokken om komeet Panstarrs ( C/2011 L4) te zien. Om zes uur zijn we van huis vertrokken en waren een kwartier later op plaats van bestemming, net onder Adorp. Op een doodlopende weg, met voor ons een molen.
We zetten onze spullen op. Ik heb mijn 10x50 bino op statief en Michaël heeft zijn 8cm bij zich. 
Net na zevenen zien we de jonge maan. Een hele smalle sikkel die zelfs nog niet helemaal doorloopt maar onderbroken wordt door het reliëf van de maan. Hij is 0,6% op het moment dat we hem zien. Mooi, want dan kunnen we hem gebruiken om ons te oriënteren voor de komeet, die daar toch redelijk dichtbij moet staan. 
Terwijl de zon inmiddels al helemaal onder is vind Michaël om half 8 de komeet!! Wauw, wat een ding! Wat groot en fel! Een hele grote en heldere kern en een staart..... Wat een staart. Wijdt uitwaaierend en lang. T'is mijn vierde komeet en zonder enige twijfel de mooiste, de felste en de grootste. :yyy:
Ik weet het, ik weet het: Hale-Bopp, Halley, maar helaas heb ik die nooit gezien...

Deze komeet is schitterend, zo fel en enigzins gelig. Maar ik heb hem niet met het blote oog kunnen zien en maar een kwartier, want om kwart voor 8 verdween hij weer in de rode gordel die achtergelaten werd door de zon.
Vermeldenswaardig is ook zeker de maan. Ik heb hem nog nooit zo jong gezien, heel erg mooi!
En dit alles met tegen de achtergrond de molen. Een prachtige compositie! 
Ik vond het een supergeslaagde avond, maar wel heel koud!

12-01-13  Gasteren  8” dob   22:00 – 0:00  -4 graden

Nieuwe maan en helder, dat is lang geleden! Gelukkig in het begin van de week al gauw een berichtje over waarnemen in Gasteren, of er ook animo voor is.

Natuurlijk is daar animo voor, maar of het helder zal worden is maar afwachten. En het is nu al zo’n lange tijd bewolkt….

Maar overdag ziet het er goed uit en ik kan net een zonswaarneming doen met mijn ETX, al moet ik de poten flink verlengen en kan ik dan net bij het oculair. Zo laag staat de zon. Maar hele mooie zonnevlekken zijn er te zien, ik heb eentje zelfs met het blote oog kunnen zien! (Wel met eclipsbrilletje uiteraard). Zou de zon nu dan echt wat naar zijn maximum gaan?

S’Avonds afgesproken om even voor tienen in Gasteren. Als ik vertrek is het al ruim -2.  Ik ben er als eerste, maar Niels, Bob en Pieter volgen al snel. Er staat een klein beetje wind dus we kruipen naast onze auto’s en dan is het prima te doen. Het is prachtig helder en de sterren schitteren en flonkeren. Ook de Melkweg is goed te herkennen, alles is zo mooi hier in het veld. De Orionnevel is groot en uitgestrekt. De donkere nevel loopt veel verder door dan thuis, althans zo lijkt het. Die bekijk ik als eerste want die heb ik dit seizoen nog niet gezien en thuis wordt het al weer lastig.

Ik wil beginnen in Haas want die zit zo laag dat ik die uiteraard thuis nooit zal kunnen zien, daar zit de eerste M van vanavond.

M79 is een bolhoop en makkelijk te vinden met 70x. Niet zo’n hele dichte kern, redelijk groot en de buitenste sterretjes zijn wel op te lossen. De seeing is niet best en het is toch nog best wel licht in de onderste regionen maar deze bolhoop is goed te doen. Vooral ook bij 150x zijn er aardig wat individuele sterretjes te herkennen.

Grote Hond staat nog erg laag dus die moet nog maar even wachten, eerst maar eens naar Orion. De dubbelster in de zwaard van Orion, iota Ori, is wel een leuke. Een mooie witte heldere ster (2,8m) met een wat zwakkere witte begeleider (6,9m) zijn goed te scheiden met 150x op een afstand van 11,3” .

Delta Ori is een tripple, alle drie wit en wel een leuk groepje. Er staat nog een vierde, zwakke ster bij maar die hoort er blijkbaar niet bij. Het lijkt wel een klein clustertje dit groepje.

Ook nog gezocht naar de Planetaire Nevel NGC 2022 bij Meissa maar (nog) niet kunnen vinden.

Dan heb ik even hulp nodig want ik wil naar de Eenhoorn maar kan hem niet vinden. Ik weet wel ongeveer waar die moet zitten maar helaas heeft dit sterrenbeeld niet zulke hele heldere sterren. Bob helpt me even op weg en ja, dan zie ik het ook. Dus M50 kunnen vinden met een vergroting van 70x. Een hele wijde hoop met een twintigtal sterretjes van ongeveer magnitude 6 en nog wel een dertigtal zwakkere. Niet zo’n mooi hoop.

M47 in Puppis zie ik al in de zoeker en bij 70x zie ik een mooie heldere hoop met een dertigtal sterren, redelijk verspreid en zo’n tien wat heldere sterren. Een aardige hoop, ook omdat hij best helder is.

M46 in Puppis is een verrassing. Wat een geweldige hoop. Heel rijk aan fijne sterpuntjes, zeker wel 50. Mooi compact bij elkaar met 70x, maar ook zie ik daar een neveltje in. Ik twijfel zelfs nog even of het een vlekje op mijn oculair is, maar nee het is een planetaire nevel! Leuk zeg, deze combinatie, een PN en een schitterend open cluster. Zondermeer het hoogtepunt van de avond.

Met Bob nog even een discussie; staat de PN er nu voor of er achter. Hij lijkt er wel op te liggen. Vandaag even opgezocht en volgens Wikipedia staat M46 op 5400 lichtjaar en de PN, NGC 2438, op 2900 lichtjaar. Dus er voor, maar ik lees ook wel dat dat allemaal niet helemaal zeker is. Wel is duidelijk dat de planetaire nevel geen interactie heeft met de open sterrenhoop. De nevel zelf is mooi en ovaal. Best wel groot en een beetje donkerder in het midden bij 150x.

Nog even wachten op de Grote Hond, dus nog eens NGC 2022 gezocht bij Meissa (Ori). Nu zo gevonden met 150 keer. Wel een subtiel neveltje, niet groot maar wel goed zichtbaar. Enigzins wit en wat wollig. Bij 90x wat helderder, een heel subtiel rondje.

Nu dan de Grote Hond, we beginnen het koud te krijgen dus gaan we zo stoppen. NGC 2362 is een open cluster halverwege de Grote Hond en staat behoorlijk laag. Toch is het wel een aardig clustertje. Een tiental sterren in een rondje met één heldere ster precies in het midden.
Ik wil ook nog epsilon CMa scheiden maar die zit zo laag dat het geheel flonkert en wobbelt in het beeld en is niet te doen.

Bij Bob, in zijn 30cm, nog M81 en M82 gezien. Eerst prachtig in één beeldveld en later bij een hogere vergroting nog elk afzonderlijk. Ze kwamen er erg mooi uit!

Pieter is al weg en dan breken ook Niels en ik op. Bob gaat nog even door (dapper). Pas als ik in de auto zit merk ik hoe koud ik het heb. Maar het was een fantastische avond!

20/21-08-12 8" dob 23:45 - 0:45

Na de afgelopen week verschillende keren te hebben waargenomen, was deze avond zonder twijfel de beste. Zo transparant, zoeveel sterren te zien en lekker warm.
Ik had voor mezelf drie nieuwe doelen gesteld en daarvan heb ik er twee gehaald. Ten eerste was daar NGC 6229, een bolhoop bovenin Hercules. Eenvoudig te vinden en met een vergroting van 90x zag ik een compact hoopje en geen individuele sterretjes. Een kern met een hele kleine uitwaaiering van sterren als een vage waas er omheen. Mooi een driehoekje vormend met twee heldere sterren.
Daar in de buurt even naar Nu Draco gegaan. Ik vind het zo'n leuke dubbel. Twee helder, witte sterren op zo'n afstand van elkaar dat ze ook in de zoeker als twee koplampen te herkennen zijn (62").
Dan NCG 6781. Dat is weer een verrassing! Het is een planetaire nevel en hij verraste me doordat hij zo groot is (1,9').
Niet heel helder. Met O III en UHC-filter kwam hij er beter uit. UHC het mooist. Niet rond, boven (Newton) helderder dan beneden en enigzins langwerpig. Vergroot tot 130x met UHC en dan het duidelijkst. Ik vond hem redelijk gemakkelijk te vinden vanuit Delta Aql. richting de tip van de vleugel, zeta Aql., dan kom je hem zo tegen. Mooie PN. Zonder filter heel vaag maar UHC doet wonderen.
M34 nog even ter afsluiting. Een leuk open sterrehoopje.
Lekker uurtje waarnemen, al raak ik zo wel verwend om te kijken op blote voeten en een minimum aan kleren. Augustus is een super maand. Al 6x waargenomen!

Groningen, 24-07-12 8” Dob 0:05 – 2:10 Transparantie goed, seeing redelijk.

Heerlijk waarnemen als het zo lekker is buiten en gelukkig wordt het ook al eerder donker, dat kun je goed merken. Ik begin dan ook direct om 12 uur, want morgenvroeg om 7 uur gaat de wekker. Maar ik moet echt waarnemen vanavond. Het is lang geleden dat het echt zo mooi helder was en ook het feit dat ik een lichtscherm heb, moet uitgetest worden.
Dat lichtscherm bestaat uit drie palen op een voet waarover/tussen ik een zeil span met lijmklemmen. Hij is drie meter lang en ruim twee meter hoog. Dit om een achter het huis staande lantaarnpaal af te schermen en een achterbuur.
Ik wil eerst een sterrenstelsel vinden bij M13. NGC 6207 moet een galaxy zijn van ruim de elfde magnitude en vlakbij M13. Een uitdaging dus. Maar als ik er toch ben en ook om mijn ogen nog wat te laten wennen eerst de grote bolhoop zelf maar even. Wat een pracht! Bij 90 x schitterend en redelijk op te lossen, niet tot in de kern. Vergroot tot 300 keer en hij is beeldvullend en adembenemend.
Met 90x begin ik mijn zoektocht naar NGC6207. Al vrij snel zie ik hem perifeer. Maar hoe langer ik kijk, hoe minder ik er van overtuigd raak dat het hem is. Ik zie een heldere kern, kan ook een sterretje zijn en een heel, maar dan ook heel lichte ovalen waas er naast. Ik besluit opnieuw mijn zoektocht te beginnen vanaf M13. Deze net uit beeld en al zoekend kom ik toch weer bij het zelfde object uit. Maar alleen perifeer zie ik hem. Als ik er recht naar kijk dan zie ik hem niet en ga ik weer twijfelen. Zijn het niet gewoon een paar kleine sterretjes dicht bij elkaar? Ik ben er een uur mee bezig. En ook na herhaaldelijk opnieuw te zijn begonnen, kom ik er iedere keer weer uit. Dus het zal hem zijn ook al zie ik eigelijk niets.
M92 heb ik ook al een tijd niet meer gezien dus die ook maar meegenomen. Toch wel een mooie bolhoop. Kleiner dan M13 maar erg wijdt uitwaaierend.
Het volgende doel van vanavond is een planetaire nevel in Zwaan. NGC 7027 is makkelijk te vinden voornamelijk omdat hij zo mooi lichtblauw en bij een vergroting vanaf 130x duidelijk een schijfje is. En weer kan ik begrijpen hoe de term Planetaire Nevel hiervoor door Herschel is bedacht. Hij lijkt wel wat op Uranus. Hij sprankelt niet zoals een ster en toch is hij heel duidelijk. Mooie kleur ook. Verder geen details gezien.
Ook de Blinking Planetary wil ik zo graag zelf vinden maar die staat in zenit en doordat de buis echt loodrecht in de rockerbox staat is manoeuvreren echt lastig en ontbreekt me de moed want ik heb nog veel meer op mijn programma staan maar helaas moet ik vroeg op, dus doe ik er verstandig aan te stoppen… Maar niet voordat ik toch nog weer M31, 32 en 110 heb meegenomen. Goed zichtbaar trouwens, vond de transparantie sowieso erg goed (of het komt door het nieuwe lichtscherm). De Melkweg was ook erg goed te zien en dat vanuit de stad! M33 ook nog maar even met een vergroting van 50x kon ik enigszins een kern zien en een hele grote halo. Een groot object maar een hele lage oppervlakte helderheid.
En dan moet ik echt gaan afbreken, ik kijk nog snel naar Pegasus/Vissen maar helaas komt Uranus nog niet boven het dak….

Venus overgang expeditie 06-06-12 Noordkaap (Gr)

Ik ben om kwart over drie opgestaan met de hoop op een Venus overgang expeditie, maar een vrees voor zware bewolking en regenbuien. Buienradar laat zien dat er een heel groot regenfront langzaam vanuit het zuiden naar het noorden trekt en de wolkenradar laat zien dat net daaraan voorafgaand de bewolking dunner is. Na een kort overleg met Michaël zijn we eruit. We gaan! Ook de mede expeditie leden uit Drenthe (Niels en Ton) hebben duidelijk gemaakt dat ook zij naar de Noordkaap (bij de Eemshaven) zullen vertrekken.
We komen om kwart voor vijf aan en zijn zeker niet de eersten (ook niet de laatsten) en parkeren de auto op het schuine talud van de dijk. Hoe ik daar weer weg kom zie ik wel als het voorbij is.
We mogen opstellen bovenop de dijk, tussen de schapen, waar we met ongeveer 16 man staan. Als alles klaar is zien we een vuurrood stukje van de zon opkomen. Zouden we geluk hebben? Binnen een kwartier weten we het en binnen een kwartier is het voorbij. Een mooie grote ronde stip is te zien voor de zon, Venus! Dit door de zoeker (zonder filter) en ook de 120 mm refractor (zonder filter) van Michael. Wat een kick. De kreten van enthousiasme galmen over de dijk.Ik zelf heb de zon wel gezien door mijn ETX, ook zonder filter, maar toen was er helaas al weer zoveel bewolking dat ik Venus niet heb kunnen zien. Dan trekken al snel weer sluiers voor de zon en zoals later bleek; dat was het dan. De zon kwam op om 05:06 en verdween weer om 05:21 maar het was genoeg, we hebben het gezien! 
Daarna is er volop tijd voor kennismakingen en een gezellig praatje, ook erg leuk. En op de hele dijk heb ik geen twee dezelfde telescopen gezien. Er stond werkelijk van alles. Ook camera’s en een grote bino.
Erg bijzonder om mee te maken en ik kijk al verlangend vooruit naar de Mercuriusovergang in 2016.
Voor de organisatie een woord van dank, geweldig! En voor de mede expeditieleden: het was gezellig!

venus expeditie

venus expeditie2

Kienveen, 23/24-03-12   8” dobson 21:00 – 01:00

Spannend…. Vanavond gaat het gebeuren, mijn eerste Messiermarathon. Op dit moment in mijn astronomie-carrière heb ik 62 Messier-objecten gezien dus zal 110 wel niet haalbaar zijn.

Ook denk ik niet dat ik de hele nacht zal doorhalen dus ben ik niet tijdens de schemering al aanwezig en mis daardoor M31, 32 en 110, om maar even een paar te noemen.

Ik hoop in ieder geval enkele nieuwe M-objecten te vinden en wil ook heel graag Saturnus zien, want dat zal vanuit mijn achtertuin bijna niet lukken en wordt de komende jaren alleen maar moeilijker.

Als ik aankom zijn de overige Messier-jagers er al: Bob, Niels, Gerard en Bert (jaja) en Reinier (die helaas al vroeg weer weg gaat).

Even moet ik me oriënteren. Waar zit wat hier in Kienveen en wat zakt het eerst onder de horizon, want daar moet je dan mee beginnen. Ik besluit het me zelf even gemakkelijk te maken en er even in te komen met M45. Makkelijk blote oog object dus de zoeker erop, prachtig! Dan met 50x vergroting (ik kan niet lager) mooie heldere sterren, maar eigenlijk mooier in de zoeker, gewoon omdat het in de telescoop niet in één Field of View past.

M34 is de volgende. Een redelijk compact hoopje met veel sterren waarvan velen paarsgewijs staan. Een kleine dertigtal sterretjes bij een vergroting van 90x.

Met enige regelmaat en geduld M76 (planetaire nevel) proberen te vinden maar is niet gelukt.

Dan volgen M42 en M43, ook gemakkelijke objecten. M42 een grote uitgestrekte nevel met donkere en lichte structuren, M43 wat lastiger als vaag neveltje om een sterretje vlakbij de grote Orionnevel. Trapezium gezien met heel af en toe de E-component op 90 en 170x.

M1 is een mooi supernova-restant die er hier in Kienveen goed uitkomt. Gemakkelijk te vinden en mooi ovaal/rond en lijkt egaal. Geen structuur.

M41 is dan het enige nieuwe M-object van de avond. Bob waarschuwde me net op tijd dat deze al onderweg was naar de horizon en hoewel ik Sirius thuis nog kan zien zit M41 te laag voor mij. Dus hier kon het en is gelukt! Een twintigtal ietwat gelige sterren in een open hoop. Niet van een erg hoge magnitude en eigenlijk vond ik hem ook niet zo mooi.

M52 is een fijn en compact hoopje. 1 Felle ster en zeker een twintigtal zwakkere. In de zoeker een heel vaag vlekje, een mooi hoopje. Bij 90x.

M103 is een vrij open hoop met een tiental witte sterren die toch ruim staan met een vergroting van 90x.

M35 is het volgende slachtoffer. Met 90x een mooie heldere hoop met meer dan 50 blauw/witte sterretjes van allerlei groottes en over de hele FoV.

Dan de M-etjes in Voerman. Ik zie de één en dan de ander, kan de derde helemaal niet vinden en ben dan weer terug bij de tweede en dan helemaal de kluts kwijt. Welke is nu wie? De nummering is ook zo lekker verwarrend. Van buiten naar binnen M37, M36 en dan M38. De verrekijker er maar eens bij gepakt. Ah ja, zo zit het. Met de verrekijker als zoeker lukt het dan om de juiste beschrijving bij het juiste object te maken.

M36 is een mooie heldere hoop meet een kleine 30-tal witte sterren en erg open.

M37 een 50-tal speldenprikjes, heel dicht op elkaar. Lagere magnitude dan M36. Wat compacter in het midden en wat uiwaaierend.

M38 een 30-tal wat dichter op elkaar staand met wat slierten, lijkt wel wat op een zeester (met wat fantasie). Alle drie met 90x.

M44 met 50x is de open hoop nog te groot voor mijn FoV. Heldere wit/blauwe sterren van hoge magnitude. Een dertigtal en het geheel is ook mooi in de 9x50 zoeker.

M67 had ik met de dob nog niet gezien en is een hele fijne hoop met heldere speldenprikjes van sterretjes. 1 Heldere erbij/er voor en een tiental iets minder heldere en vrij compact. Met 50 en 90 x.

Dan is het tijd om de Leeuw in te duiken en M65 en M66 zijn zo gevonden. Maar als verrassing voor mij zag ik nu ook NGC 3628 (Sarah’s Galaxy). Dit sterrenstelsel maakt het Leo-triplet compleet en ik had hem nog niet gevonden. Nu eigenlijk betrekkelijk eenvoudig ook al is het een edge-on stelsel. Een mooie rechte streep en verder geen details of kern zichtbaar. Zo gemakkelijk hier in Kienveen.

Dan de 105-groep. M105 redelijk gemakkelijk, ovaal met een redelijk heldere kern. Vlakbij staat NGC 3384 die mij even in verwarring brengt en waarvan ik nu thuis pas weet welke het is. Een rond stelsel met een heldere kern.

M95 en M96 redelijk dicht bij elkaar met een vergroting van 70x. Nog even snel gezocht naar de supernova in M95 maar net als eergisteren niet gelukt. Maar wel bij Bob! In zijn 50cm dob, bij niet eens zo’n hoge vergroting (weet niet meer welke) was hij zo duidelijk zichtbaar en helder. En dan te bedenken dat hij 38 miljoen lichtjaar ver staat. Kicken! Mijn eerste supernova!

Dan ben ik wel even toe aan een pauze voordat ik op de Grote Beer ga jagen. Tijd voor Saturnus. Wauw! Adembenemend. Wat scherp en helder. Met 240 keer zo mooi. De Cassinischeiding met gemak, wolkenbanden op de gasbol en de schaduw van de ringen. Met enigszins perifeer kijken 4 maantjes (Titan, Rhea, Tethys en Dione). Later ook nog bij Bob met 290x. Ongelooflijk! Zo mooi, echt een pronkstuk. En daar de maantjes zomaar zichtbaar, geen perifeer kijken nodig! De 50cm kwam goed tot zijn recht gisteravond.

Dan naar de Grote Beer. M81 en M82. M81 mooi rond en helder. Heldere kern en een grote halo. M82 lang, dun en helder. Ik meen zelfs een streep over het Sigaarstelsel te zien. Beide met 70 en 90x.

M 97, de Uilnevel. Een planetaire nevel en hij is groot en rond, ietwat groenig een mooie egale ronde wolk. Daar vlakbij M108. Een smalle streep, best wel vaag. Met een kleine kern of het is een sterretje met 90x.

M109 is te vinden als je Phecda net uit beeld hebt. Niet al te gemakkelijk en enigszins ovaal maar geen enkele structuur te zien. (90x).

Nog even gezocht naar de fraaie dubbel M40 ;) , maar ik was niet helemaal zeker of ik de goede had, dus helaas…

M106, ovaal met een heldere kern met 50x.

M94 is helder en rond (was dus mijn vergissing van laatst waarbij ik dacht dat het een bolhoop was).

M63 met 90x een ovaal stelsel met heldere kern.

M51 is heel mooi en duidelijk. 2 Heldere kernen en het (voor mij) linker stelsel lijkt groter. Ook de “brug” tussen beide stelsels is goed te zien en ik meen ook een zweem van een spiraalarm te zien.

Op zoek naar M101 met een vergroting van 90 keer lukt het niet. Ik kijk er vast “doorheen”. Dus even een wat lagere vergroting en ja. Met 50 keer zo gevonden want hij is heel groot. Niet erg helder, wel rond maar geen structuur.

M53 is een klein compact bolhoopje. Niet op te lossen met 90x maar wel enkele individuele sterretjes.

M64 is bij 90x een ovaal, duidelijk zichtbaar, stelsel. Een heldere kern.

M3 mooie compacte bolhoop. Enigszins op te lossen, zeker bij 240x. Een dichte kern.

M13 bij 90 x ook enigszins oplosbaar. Ik zie hem later nog bij Bob in zijn 50cm en wauw!!! Onvoorstelbaar mooi en duidelijk en helemaal opgelost.

En op de valreep neem ik M57 nog even mee. Mooi kringetje met duidelijk een opening in het midden.

Ik probeer nog het Virgocluster uit te kammen maar dat lukt me niet en ik heb er ook geen geduld meer voor. Ik stop om 01:00 uur.

Als ik nog even praat met Gerard, Bob en Niels hebben we het nog even over de M104, de Sombrerogalaxy, die ik maar niet kon vinden. Bob zoekt hem op en die is zo onvoorstelbaar mooi. Duidelijk de stofband als strakke zwarte streep. De kern er als het ware boven op. Wat een detail en wat een scherpte. Samen met Saturnus echt de pronkstukken van de avond!

Dan ga ik naar huis, moet onderweg nog even stoppen voor een overstekend reetje en ook nog twee hazen. Ik heb een heerlijke avond gehad. Niet koud, gezellig en heel veel moois gezien. Wat mij betreft volgend jaar weer.

In totaal 34 Messiers gezien.

15-03-12 Groningen 8” Dob 21:00 – 23:30

In de tuin van Michaël, geen maan, seeing was redelijk, transparantie slecht en last van licht van de sportvelden.

Begonnen met Mars en kunnen vergroten tot 240x. Duidelijk te zien dat de poolkap kleiner was geworden dan 15-01-12. Redelijk veel donkere details te zien en een wat wittige, wolkige structuur rechtsboven en linksonder (voor mij) op de planeetbol. Uitgebreid bekeken en geschetst. Mars stond dichtbij de M105 groep (1 graad ongeveer) en die kon ik dan ook niet vinden.

M51 bij 170x, zichtbaar dat hij uit twee sterrenstelsels bestond al zag ik voornamelijk de kernen. Het was toch lastig op de wat grijze achtergrond al stond hij hoog. Er waren de hele avond maar weinig sterren te zien, dat werd vanaf half twaalf beter.

Cor Caroli, zo’n mooie dubbelster. Mooie heldere sterren met een redelijk magnitude verschil ( 2,9 en 5,5). De hoofdster wit en B is wat wit/geel/groenig. Met 70x.

M94 (CnV) is mijn blunder van de avond. Ik zie een gemakkelijk te vinden bolhoop. Mooi rond, heldere kern en een uitwaaierende grijze zweem die ik aanzie voor uitwaaierende sterren. Prachtig! Vandaag moet ik bekennen dat het geen bolhoop is maar een spiraalstelsel…. Hmmm. Met een vergroting van 90 x.

M63 is bij 90 x wat vaag. Michaël weet dat dit het Zonnebloemstelsel is. Ik zie een ovale vlek met een redelijk zichtbare kern.

Mizar en Alcor bekeken. Mooie dubbelster waarvan Mizar ook weer dubbel. Een “klassieker” en erg mooi en helder.

M65 en M66 ook goed zichtbaar.

Bij Michaël in zijn refractor gezien: M44, Castor, Mars en Cor Caroli. Met de refractor een dikke paarse cirkel om Mars en dat ben ik niet gewend. Dat lijdt wel een beetje af vind ik.

Polaris is de volgende dubbelster. Ik vind hem zo mooi. De B-component zoveel zwakker en blauw. Eventjes turen en dan zie je hem subtiel verschijnen. Een favorietje van me. (70x)

Door Michaël zijn verrekijker zie ik Mel 111 en die wil ik in mijn telescoop opzoeken. Ik dwaal wat door het gebied en stuit dan zo maar op een vaag grijs vlekje. (M64?) Dit heb ik nu altijd al gewild. Gewoon wat dwalen over de sterrenhemel en dan ineens zelf een “vlekje” vinden/ontdekken. Kicken! Geen kaart bij de hand dus ik weet niet welke ik heb gezien, maar dat doet aan de kick niets af.

Aan het begin van de avond nog flink gezocht naar M81 en M82 en niet kunnen vinden! Grrrr.

Ook aan het begin, de mooie heldere samenstand van Venus en Jupiter en Venus ook nog even als een halve maan in de telescoop van Michaël.

Aan het eind, tijdens het inpakken van de auto zien we laag, door de bomen nog twee heldere punten. Spica en Saturnus. Thuisgekomen probeer ik Saturnus nog met de verrekijker maar ik tril te veel. Wel dus weer 4 planeten op één avond.

Overdag had ik nog naar de Zon gekeken en de zonnevlekken geschetst. Maar de Zon was nu toch weer iets minder actief dan afgelopen weekend. Toen waren er veel en grote zonnevlekken te zien. Nu wat kleinere vlekken verdeeld over drie groepen, maar wel leuk. (met de ETX 90, zonnefilter en met een vergroting van 80x).

04-02-12 Groningen, 8” dob, 20:35 – 21:10 temp. -11 Maan 12 ½ dag

Okay, mede geïnspireerd en gestimuleerd door Michaël, ben ik toch wat meer interesse voor de Maan gaan ontwikkelen. Vorige maand voorzichtig begonnen met Rupus Recta. Ik kon het vrij eenvoudig vinden aangezien hij toen (02-01-12) mooi langs de terminator stond en een erg opvallende structuur is. Een kaarsrechte, donkere streep met aan weerzijden een krater. Niet te missen en ik was een beetje over mijn “Maanvrees” heen. Gewoon de waarneemtip van die datum gevolgd en dan is het goed te doen.
Dus vanavond ben ik naar buiten gegaan met het doel om Vallis Schröter te zien, te beschrijven en te schetsen.
Ook vrij eenvoudig te vinden, zie ik twee ongeveer gelijke grote kraters waarvan uit één een kronkelende rivier lijkt te komen. (70x). Bij 130x zie ik krater Aristarchus als wit, fel verlicht met aan één kant de schaduw op de kraterwand, een centrale berg en enkele ringen op de andere wand van de krater. 
De krater Herodotus, waar Vallis Schröteri lijkt te ontspringen ziet er meer uit als een ondergelopen krater. Helemaal niet fel en ook niet zo diep, geen centrale berg. ( Ik zie later pas tijdens mijn “research”op Virtuel Moonatlas, dat de vallei daar helemaal niet uitkomt maar er los van is ).
De vallei zelf is erg lang en kronkelig en loopt vanaf Herodotus, door een bergje, met een lange bocht naar het westen waarbij halverwege enkele scherpe knikken zitten. Hij is zo breed dat je de schaduw op de binnenkant van de wanden goed kunt zien. De krater en de vallei lijken zich op een soort van donker vierkant te bevinden en (voor mij) onder het geheel loopt een scherpe rechte streep. (montes agricola)
En al ligt mijn hart hier toch niet helemaal, zo kun je toch nog lekker even van de hemel genieten en leer ik eindelijk wat structuren op de Maan.
In verdere sessies, zowel eerder als later op de avond, nog Venus, Jupiter, M42 en Mars.

De temperatuur daalt tijdens mijn Marswaarneming nog tot -13 en mijn buis is stijf bevroren en twinkelt in het maanlicht.

Winterwaarneming 04-02-12

Groningen, 28-01-12  18:00 uur

Vanavond was het heel even helder en zag ik de Maan, samen met Jupiter en Venus. Een mooi plaatje, dus heb ik er een foto van gemaakt. Eigelijk twee, want het geheel paste niet in één beeldveld. Foto met mijn mobiele telefoon, een Samsung Galaxy Y:

 Conj. Maan  Jupiter 28-01-12a  Conj. Maan  Venus 28-01-12a
Maan en Jupiter Maan en Venus

 

Groningen, 17-01-12 8” dob 22:15 – 23:25  -3

Heerlijk, alweer helder. De dob om 16:00 uur al buiten en om kwart over 5 zie ik voor het eerst Venus door mijn telscoop. Die had ik alleen nog maar door een verrekijker gezien en nu met een vergroting van 130 x kon ik mooi de fase zien van Venus. 
Ook direct maar Jupiter bekeken al is het nog wat licht, maar die verdwijnt steeds vroeger uit het gezichtsveld van mijn tuin en ik wilde nog graag even hem schetsen met de GRV. Die is nog niet in beeld en om even voor achten probeer ik het weer. Ik zie dan net dat de GRV op het randje verschijnt. Om 20:40 ga ik weer naar buiten, t’is per slot lekker weer :mrgreen: , en ja daar is hij. Ik neem rustig de tijd om te schetsen maar zie wel dat de seeing veel slechter is dan afgelopen zondag. Hopelijk wordt dat later op de avond beter want ik wil wat nieuwe objecten proberen.
Om tien uur kan het dan echt beginnen. Eerst, uiteraard, even M42. Met een vergroting van 240x krijg ik het beeld niet echt scherp en de E-component zie ik ook niet. De seeing is veel slechter dan zondag en de achtergrond is ook grijzer. Maar het blijft een mooi nevel.
M78 is dan het eerste nieuwe object dat ik zie. Een lichte nevel om twee sterren heen. Enigszins rond en wel redelijk groot is hij toch moeilijk te vinden, juist vanwege die lichte achtergrond. Orion staat vanuit mijn perspectief richting het stadscentrum. Met een vergroting van 90x was hij toch zichtbaar bij direct kijken.
Dan probeer ik IC 2149 in Auriga maar weer lukt me dat niet. Ook NGC 1514, eveneens een Planetaire Nevel, in Taurus gaat aan mij voorbij. Maar NGC 2371 vind ik wel. Een planetaire nevel in Tweelingen, bij Castor. Een langwerpig neveltje met aan één kant een sterretje erin, goed te vinden bij 90x en duidelijk met 130x en UHC-filter. Perifeer nog net even mooier. Later lees ik dat hij uit twee lobben bestaat en dat hij ook de aanduiding NGC 2372 heeft.
En NGC2158 is ook nieuw en eindelijk zie ik hem. Op alle foto’s van M35 zie je hem erbij dus ik moest hem vinden. Dat bleek achteraf helemaal niet zo’n probleem maar zo naast de sprankelende (naar verhouding) grote open hoop M35 valt hij wat in het niet. Een wolkje van heel veel fijne sterretjes. Vooral perifeer veel sterretjes te zien. Mooi rond cluster. Bij een vergroting van 70x, in de 17mm Hyperion, past zowel NGC 2158 als M35 mooi in één beeldveld. Er staat één heldere ster bij of voor.
Op het laatst, als toetje Mars nog even weer bekeken en weer was duidelijk dat de seeing een stuk slechter was. Wel weer mooi drie planeten gezien op één avond….

10-12-11

 We vertrokken om half 8 uit Groningen voor een ruim twee uur durende rit naar Nijmegen voor de Deepsky-dag 2011.

 -Toen ik om kwart voor 7 mijn bed uitging kon ik nog net door het dakraam een bijna volle maan onder zien gaan.

-Om half 8 Michaël opgepikt en we zijn op weg. Ergens voorbij Zwolle zien we ineens de zon opkomen. Een vuurrood stukje toont   zich net boven de horizon.

-In Nijmegen, op de plaats van bestemming aangekomen, zien we achter ons een volledige regenboog.

-Bij Arnhem, op de Posbank, zien we een mooie bijzon.

-Onderweg naar huis, net voor Deventer nog het geluk een gedeelte van de maansverduistering te zien en te fotograferen (met  mobiele telefoon).

-En ook Jupiter en Venus waren daar te zien en de inmiddels weer ondergaande zon.

Wauw, wat een shallowsky-dag op Deepsky-dag; en dat zonder instrumenten en grotendeels overdag!

 De Deepsky-dag zelf, was zeer geslaagd, al hebben wij (Michaël en ik) het einde niet meer meegemaakt. Minstens 60 belangstellenden waren er, om verschillende lezingen te beluisteren en elkaar wat beter te leren kennen. Niels mocht een platina certificaat voor 200 Herschels waar te hebben genomen, in ontvangst nemen, Bob een diamanten voor 400 Herschels, ( ik een zilveren voor 50 Messiers).

Maansverduistering 10-12-11bb

23-10-11 Gasteren 21:15 – 23:30 200mm Dob

 Geen maan en helder, dus het veld in. Samen met Michaël, die ook wel zin had om daar eens te kijken. Wat is het prachtig donker en rustig in Gasteren. Duidelijk de koepel van Assen te zien maar alles is veel beter zichtbaar dan vanuit de stad Groningen.

Direct valt de Melkweg ons op. Wat een heldere band die behalve duidelijker, ook veel verder doorloopt dan je in de stad kunt zien. Donkere lanen waren erin te ontdekken en zo mooi! Ook zagen we tijdens het opbouwen al een meteoor, waarvan we er over de hele avond wel een stuk of 5 hebben gezien.

Het was erg helder en erg transparant maar de seeing was nog steeds erg slecht. Ik heb even naar Jupiter gekeken maar die golfde door het beeld en er waren maar hele korte momentjes dat hij enigszins scherp was zelfs met (maar) 130 x.

Eerst even naar M33, gewoon om te kijken hoe hij hier in Gasteren uit de verf kwam. Betrekkelijk eenvoudig te vinden en duidelijk zichtbaar. Geen structuur gezien maar wel groot, ook al zie je alleen de kern. Met een vergroting van 70x. Terwijl ik daar naar keek, zien we een auto onze kant opkomen. Goh, toch nog een sterrenliefhebber? Ja, het bleek Bob te zijn die zonder zijn grote instrument maar met de verrekijker even kwam “buurten”.

Het was erg koud en de wind “sneed” behoorlijk door ons heen en deed de buizen trillen maar toch…. Ik wou graag de M74 zien en dat is gelukt!

Net naast eta Piscus was hij nu betrekkelijk eenvoudig te vinden. Hij stond nog niet helemaal in het zuiden op dat tijdstip, maar wel al wat hoger dan de vorige keren dat ik hem probeerde en nu dus zo gevonden. Een toch wat ronde grijze vlek die er bij 70 x al goed uit kwam. Ik vond hem eigelijk best groot nog en behalve zijn ronde vorm waren er geen details te herkennen.

Verder naar boven in Vissen voor de dubbel psi I. Een heldere dubbel van twee witte sterren met nagenoeg dezelfde magnitude (5,6 – 5,8) en tamelijk wijdt op 30”. Bob bekeek ze met de verrekijker en toen zag ik dat ik ze ook in de 9x50 zoeker al mooi kon zien. Twee kleine scherpe puntjes. Leuk dubbeltje, zeker in de verrekijker/zoeker. Nog een tijdje gezocht naar de Blue Snowball maar dat is niet gelukt.

Na een tijdje ging Bob weer weg en hadden wij het zo koud dat we in de auto zijn gaan zitten en vandaar uit met de verrekijker zijn verder gegaan. (We moeten duidelijk nog wel wennen aan de kou!).

Met de verrekijker waren er zoveel sterren te zien, zo mooi en zo heerlijk dwalen door de Melkweg bij Zwaan en Cassiopeia. Open sterrenhopen bekeken: M34, M36. M37 en M38. Uiteraard het Dubbele Cluster, Andromedastelsel, Melotte 20, Pleiaden en Hyaden. Och, er is gewoon met de verrekijker toch al zoveel om van te genieten, heerlijk.

Om half twaalf zijn we vertrokken en waren mooi om twaalf uur weer thuis. Misschien ten overvloede, maar we hebben enorm genoten!

19/20-08-11 Groningen 23:45 – 02:00 8” dob.

 Bij Michaël waargenomen in zijn “nieuwe” goed verdonkerde tuin.

Toen we begonnen mikte ik mijn telescoop op de plek waar ik dacht dat komeet Garradd ((/2009 P1) zich moest bevinden. En ongelooflijk, hij stond direct midden in beeld! Wauw. Ik zag een grote diffuse vlek, (ik dacht dat de coma groter was dan de vorige keer, al was de seeing nu ook veel beter), met een hele heldere, kleine kern, die niet precies in het midden leek te zitten. De komeet bevond zich ongeveer tussen Dolfijn en Pijl (dichter bij Dolfijn) en ik meen een zweem van een staart te zien, richting de Pijl. Met een vergroting van 50x eenvoudig te vinden en heel mooi duidelijk bij 130x.

Michaël had toch last van het licht van de buurman (Hans) en heeft gevraagd of hij zijn licht uit wilde doen. Blijkbaar daardoor nieuwsgierig geworden, kwam Hans achter in de tuin even kijken en is uiteindelijk ruim een uur gebleven!

Uiteraard hebben we hem wat dingen laten zien en hij kreeg eerst M27 bij Michaël, in zijn 130mm/F5 Newton, te zien. Daarna ook bij mij met 50x en UHC-filter. Hij was erg enthousiast en wou ook graag door ons uitgelegd krijgen wat het allemaal was wat hij zag. Ook hoe ver het allemaal stond en hoe het was gevormd/ontstaan. Onder de indruk van de afstanden, de omvang van de objecten en de tijdspanne, moest ik hem M31 laten zien. De heldere kern kwam heel goed in beeld en Michaël zag zelfs een stofband.

Bij Michaël kreeg hij toen Albireo te zien en hij zag ze als geel en blauw. Ook de dubbele dubbel, ε Lyra, liet Michaël hem zien.

Ter afwisseling en als leukigheidje heb ik Hans het E.T.-cluster laten zien, wat hij ook grappig vond. Verder bij Michaël de mooie rode Granaatster in Cepheus en bij mij nog het sprankelende dubbele cluster. Uiteraard bij Michaël ook nog de komeet en 61 Cygni.

Toen ging ik naar huis en had om half drie alles weer in huis en op zijn plek staan.

Thuis was de prachtige samenstand van de Maan (68%) en Jupiter te zien, dus de verrekijker er nog even bij gepakt.

De Maan, erg fel, en Jupiter met drie van zijn manen (Io kon ik niet zien met 10x50). Verder het Perseus cluster en N.B. de Pleiaden!

Het was een hele leuke en gezellige avond!

Gasteren, 09/10-07-11 8” dob 23:15 – 02:15

Terwijl de Maan nog voluit staat te pronken genieten Ronn en ik van een prachtige ondergaande Zon. Het belooft een heldere nacht te worden en het is niet koud. Er hangt een heerlijke stilte die verstoord wordt, als we al vanuit de verte Bob horen aankomen. Direct daarna komt Niels en is iedereen die verwacht werd, aanwezig voor de starparty.

Bob pakt zijn nieuwe 30cm dob uit, wat door ons met belangstelling wordt gevolgd. Heel mooi uit handzame delen bestaande telescoop die, zo later bleek, echt prachtige haarscherpe beelden gaf.

Zelf ben ik begonnen met Saturnus, die ik thuis niet meer kan zien en hier nog leuk even mee kon nemen. Ik vergroot hem tot 170 keer, zie twee maantjes maar het geheel wobbelt wel erg in het beeld. Direct hierna pak ik Porrima in de hoop deze nog te kunnen scheiden, maar ook deze ster danst in het oculair in alle kleuren van de regenboog en is van een dubbelster ontwaren geen enkele sprake.

M39 vind ik wel in de Zwaan. Het is een open sterrenhoop die zijn naam eer aan doet en inderdaad erg open is. Bob en Niels kijken ook even en bevestigen dat het de M39 is. Een redelijk verspreide hoop bestaande uit zo’n twintigtal sterren en enkele zwakkere. Hij vult bijna het hele gezichtsveld bij een vergroting van 50 keer. Ik vind hem toch wel leuk.

Achter ons zag ik lichtende nachtwolken, die de hele nacht zijn gebleven en vooral op Niels een storende werking hadden op zijn nachtzicht :-).

Bij Niels zie ik in zijn Lightbridge de Turtle-nebula, NGC 6210. Aangezien deze ook op mijn lijstje staat is dat het volgende onderwerp wat ik bekijk in mijn dob. Uiteraard minder prominent als in de 30cm, herken ik toch duidelijk de planetaire nevel en meen zelfs een zweem van groenige/ blauwe kleur te zien. Bij 170x is hij mooi helder.

M12, een bolhoop in Slangendrager, had ik met de dob nog niet gezien. Eigelijk had ik er iets meer van verwacht omdat hij met 9 cm al zo goed zichtbaar was. Wel wat op te lossen en niet zo compact. Maar in mei, op Terschelling, veel duidelijker zichtbaar.

BOC48/IC 4756 ofwel Graff’s cluster, vind ik per ongeluk als ik op zoek ben naar de Blue Racketbal. Een 40-tal speldenprikjes die verspreid over mijn hele FoV liggen bij een vergroting van 50x. De racketball niet gevonden.

Ook NGC 6934 nog weer mee genomen, maar het bleef een vaag grijs rond bolhoopje. Ik had hoop iets meer te zien dan de afgelopen week van deze “mobiel” bolhoop maar dat was niet het geval.

Ik kon niet wachten tot later in het seizoen en heb M31, M32 en M110 snel even meegenomen, maar op de lichtgrijze achtergrond waren ze zichtbaar maar meer ook niet.

Net toen we onze spullen af wilden breken zagen we Jupiter opkomen en die hebben we allemaal nog even meegenomen. 4 Maantjes waren zichtbaar maar geen wolkenbanden en de kleur van de planeet liep van geel naar oranje naar groen, hij zat gewoon te laag aan de horizon terwijl de Zon al weer op kwam.

Bij Bob in de loop van de nacht nog gekeken naar: NGC6572 de Blue Racketball, NGC6826 de Blinking Planetary, NGC 7008 een planetaire nevel, NGC7006 een bolhoop in Dolfijn, de Sluiernevel (schitterend!) en NGC 6891 een PN in Dolfijn.

Een enorm gezellige en succesvolle avond.

27-06-11 Groningen 8” Skywatcher dobson f6 00:10 – 00:45

 Zonder voorbereiding lekker buiten gaan zitten om gewoon wat rond te kijken. Ik twijfel zelfs nog tussen de dob en de bino, maar kies toch voor de dob met de mooie Hyperion 24mm.

Eerst Vega en epsilon Lyra. Ook goed te zien in de 9x50 hoekzoeker i.c.m. de R.D.F. Mooi strak op 50x en later een clean split bij zowel 130 als 240 keer.

Ringnevel maar weer met 240x en UHC-filter (niet zo mooi als eergisteren, nog niet zo donker?).

M27 met 240x en UHC, ook niet zo mooi.

M29, bij 50x, goed en duidelijk de twee openstaande “haken” van zes sterren gezien. Ook nog twee sterren erbij. Bij 130 keer nog wel wat meer zwakkere sterretjes zichtbaar.

NGC 6960, de westelijke Sluiernevel of Witch’s Broom nebula. Bijna niet te zien bij een vergroting van 50x maar met O III filter wel! Een zachte, witte boog die van de heldere ster 52 Cygni afboog, maar aan de andere kant van de ster een stuk vager was. Wel een erg groot object die niet in FoV van de Hyperion paste (1,36º). Het is een supernova-restant.

En zo toch weer een leuk half uurtje!

25-05-11 Midsland a/z ETX90 0:15 – 1:45

 Als ik 7-timer mag geloven wordt vannacht de laatste kans om waar te nemen op het eiland. Dus wil ik wat lage objecten zien te vinden in Schorpioen. Voor de donkeradaptie eerst maar met het blote oog genoten want er is hier zoveel te zien. Hoe later het wordt hoe duidelijker de Melkweg. Zoveel sterren en sterrenbeelden te zien en Schorpioen is prachtig en stijgt langzaam maar zeker hoger en hoger. Ook eerst nog maar even Saturnus met Titan en dan op zoek naar weer nieuwe bolhopen.

 M80, klein bij 60x maar wel duidelijk een bolhoop. Niet zo compact. Bij een vergroting van 80x een heldere kern en wat uitwaaierend naar buiten. Hij is zichtbaar bij direct kijken en geen individuele sterretjes te zien. Wel een helder object en bij 120x is zijn er wel enkele sterretjes zichtbaar. 120 x is een mooie vergroting, 160x wil ook wel maar wordt hij wel donkerder van. Een aardige bolhoop.

M9, rond, niet zo zeer een kern en geen individuele sterren. Niet zo compact, dan wel niet zo helder.

M4, bij 60 x mooi groot. Vele heldere sterretjes en niet compact. Bij 80x zie ik hem wijdt uitwaaieren. Hij is gemakkelijk te vinden zo bij Antares en erg mooi. Ik vraag me af of hij wel helemaal rond is want ik zie af en toe een wat langwerpige vorm….

M19, bij 60x compact en rond. Goed te vinden tussen Antares en υ Oph. Een beetje op te lossen en niet zo zeer een kern. Een leuk helder rondje met enkele individueel zichtbare sterretjes.

Graffias ( β Sco) nog even bekeken. Leuke dubbel met een duidelijk magnitude verschil en goed te scheiden met 60x op ruim 13”. Verder zag ik Dolfijn alweer aan de hemel prijken en met de verrekijker was de Kleerhanger mooi zichtbaar. Nadat er de hele dag een stevige wind had gewaaid is het nu heerlijk windstil en hoor ik de vogels en de zee op de achtergrond. Wat is dat heerlijk waarnemen! De lichten van de vuurtoren van Ameland en de Brandaris van Terschelling strijken over het landschap…..

21-05-11 Midsland a/z 0:05 – 1:00   ETX 90

 Al weer helder, maar zo koud, als je de hele dag in de Zon hebt gezeten en gewandeld.

 Ik begin met de M5, die had ik nog niet met de ETX gezien en hij was in de dob zo mooi. Uiteraard met 9 centimeter een stuk minder, maar nog steeds een mooie hoop. Enigszins blauw/grijs bij 60x en ik zie wel enige individuele sterretjes maar kan hem zeker niet oplossen. Bij 80x viel ook meer het eenzijdige uitwaaieren van de bolhoop op. Met een vergroting van 120x was het allemaal te donker. Hij was het beste/mooiste als ik een vlakbij gelegen heldere ster net buiten het gezichtsveld zette, al stond dan de bolhoop niet meer mooi in het midden.

 Dan ga ik op zoek naar de M10. Maar kan hem niet goed vinden dus probeer ik eerst M107, die lijkt me iets makkelijker om te vinden en kan ik nog wat beter de Slangendrager leren kennen. Het ziet er toch allemaal iets anders uit dan thuis. Meer sterren (veel meer), en meer horizon. Het is heerlijk om hier alle sterrenbeelden te kunnen zien (voor deze periode) en te herkennen.

 Leuk bedacht, maar als ik M107 dan vind, blijkt dat dit een hele vage bolhoop is. Ik zie hem pas door het bewegen van de buis bij 60x. Als ik dan het 15mm oculair (80x) gebruik kan ik hem helemaal niet weer vinden. Dus terug naar 60x en ik zie wel iets van een kern, maar niet echt een helder midden en ook geen bolvorm. Hij is wat vormloos, vaag en geen/nauwelijks individuele sterretjes.

M10 gevonden. Om zeker te zijn dat ik goed zit zoek ik eerst M12 voordat ik beter kijk naar de M10. Een stuk naar boven en naar rechts en ja. De M12 inderdaad. Mijn 50e Messierobject!

M10 is veel compacter dan M12. Ik zie een hele heldere kern en wijdt uitwaaierende sterretjes. Een vergroting van 60 x is mooier dan 80x en de bolhoop heeft een hoge oppervlakte helderheid.

M12 is een veel “ruimere” bolhoop. Goed op te lossen, tot in de kern (er is eigelijk niet echt een kern) en veel minder sterren. Doordat zijn sterren wat verder uit elkaar staan lijkt hij ook een lagere helderheid te hebben. Leuk het verschil tussen M10 en M12 daardoor vond ik het wel leuke bolhopen en ga ze zeker ook nog eens door de dob bekijken.

 Na een uur waren helaas mijn voeten zo koud dat ik eigelijk wel moest opgeven en toen ik ook de Maan weer op zag komen ben ik maar weer gestopt. Ik kon de hele Kleine Beer zien, dus was het nog goed donker voor de Maan opkwam. Ook een stuk van de Melkweg was al goed zichtbaar, zo’n “miststrook” door Zwaan heen. En de Maan die weer rood opkwam boven de horizon, prachtig……

30-04/01-05-11 Groningen 200 mm Dob + 10x50 Bresser 23:40 - 01:30

Begonnen met Saturnus maar door de strakke wind en de stand van de telescoop, trilde de buis regelmatig. 3 Manen zijn zichtbaar.

Ik zie, opnieuw, alle zeven sterren van de Kleine Beer. Maar ook met het blote oog is goed te zien dat het heel transparant is. Er zijn zoveel sterren te zien, de achtergrond mooi donker. Met de bino is goed te zien dat het gebied rond Zwaan veel meer sterren bevat. Wat een pracht. Daar valt me ook een dubbelster op. Omicron 1 en 2 tussen Deneb en delta van de vleugel, mooi blauw en geel.

M5 gevonden in de Kop van de Slang. Een hele mooie bolhoop, echt schitterend. Hij waaiert wat uit naar één kant, dus de kern niet in het midden. Hele fijne sterretjes en goed op te lossen maar niet helemaal tot in de kern. Vergroot tot 240x, mooi groot. (toevoeging: op drie mei gaf NASA een nieuwe Hubble foto vrij van..... M5, prachtig!)

Doordat ik de Melkweg in Zwaan in het oosten zie en dan wat zuidelijker de bolhopen in Slang en Slangendrager, waardoor je weet dat je dan naar de "halo" van de Melkweg kijkt, naar de sterrenstelsels in Leeuw, Maagd en Coma Berenices waarbij je dus in "deep space" kijkt. Dat besef geeft me een enorme kick.

Omicron 1 en 2 ook nog met de dob op 60x gezien. Mooi, maar eigelijk mooier met de 10x50, de kleuren leken er beter uit te komen.

Graag had ik de bolhopen M10, M12 en M14 meegenomen maar helaas kwam Ophiuchus nog niet boven het dak uit.

24/25-04-11 Groningen 8” dob 23:30 – 01:20

 Al vroeg in de avond was het duidelijk. De hemel was transparanter dan de afgelopen dagen toen de achtergrond een grijze waas was. Om tien uur alles klaar gezet en toen ook het ISS bekeken die vanuit het westen voorbij kwam. Prachtig en fel beschenen door de Zon waren ook de zonnepanelen zichtbaar met 10x50 bino.

Uiteraard begonnen met Saturnus. Het scherpst met een vergroting van 240x zag ik de prachtig verlichte ringen en 5 manen waarvan Thetys en Rhea alleen perifeer.

De M3(bolhoop in CVn) had ik nog niet met de 200mm dob gezien. Wat een pracht! Bij 80x groot, mooi helder en individuele sterretjes uitwaaierend naar buiten en een dichte kern. Ook bij 100x nog schitterend.

M106 vinden was nog een hele uitdaging. De buis stond verticaal in de rockerbox en het was echt even puzzelen hoe te bewegen naar de juiste plek. Maar het lukte en vrij makkelijk want het is een goed zichtbaar sterrenstelsel en ook redelijk groot. Precies tussen β CVn en Phad (γ UMa). Het sterrenstelsel heeft een hele heldere kern maar niet zuiver ovaal. Er lijkt iets voor te zitten. Het is langgerekt stelsel, mooi duidelijk bij direct kijken.

M92, ook een bolhoop, in Hercules was ook nieuw met de dob. Kleiner dan M3, kleinere kern maar een grotere “halo” van sterretjes tot ver van de kern.

Even snel langs M65 en M66, maar Leeuw en Coma Berenices zitten in de oranje koepel van licht afkomstig van de stad en meer dan twee hele vage vlekjes haal ik er niet uit. Nog even gezocht naar de M-etjes van april maar dat is vanuit mijn tuin niet te doen. Ik heb het beste zicht op het oosten en dus de M57 even meegenomen. Met 200x en UHC-filter geweldig duidelijk en mooi de ovalen ring te zien. En Albireo kwam al weer zo hoog dat ik die ook snel nog even mee kon nemen, het is een pracht dubbel.

Misschien nog nooit zo goed opgelet maar voor het eerst 7 sterren van de Kleine Beer gezien, waar ik normaal niet verder kom dan drie. Eta (η) UMi was perifeer net zichtbaar en ik denk dan dat de grensmagnitude met het blote oog (NELM) zo ongeveer 5 is geweest.

17-04-11 ETX90 11:30 – 12:30 Groningen    (Glazen Orionfilter)

 De Zon is erg actief de laatste tijd dus vandaag er maar eens uitgebreid naar gekeken. Na de lezing van afgelopen vrijdag over zonnetelescopen, waarnemen en fotograferen/webcammen wist ik dat de beste waarneemtijd rond 11:00 uur lag omdat dan de atmosfeer nog niet zo erg is opgewarmd dat hij gaat trillen, maar de Zon al hoog genoeg staat voor goede observaties. Ook heb ik geleerd dat nu de telescoop eerder naar buiten moet, juist om op te warmen om daardoor warmtetrillingen in de buis te voorkomen.

Mooi strak heb ik de Zon in beeld en ik zie direct vele zonnevlekken. Bij de twee grootste vlekken is ook duidelijk de penumbra te zien, een wat lichtere vlek die de zonnevlek omgeeft, terwijl er ook vele poriën zichtbaar zijn. Fakkelvelden heb ik niet kunnen ontdekken terwijl ik die anders goed kan zien. Ik heb wel een verduisteringsdoek gebruikt maar toch de lichtere gebieden niet gezien.

Met een vergroting van 63x was het beeld het mooist. De zon past dan helemaal in beeld en de zonnevlekken zijn ook nog mooi scherp en goed zichtbaar. Bij 100x ook mooi maar 48x vond ik niet zo bijzonder. Ik heb ook nog 200x geprobeerd maar kon hem toen niet goed scherpstellen.

Foto’s heb ik nog gemaakt met mijn mobiel en het elektronisch oculair en een uitgebreide schets gemaakt.

De zonnevlekgroepen waren genummerd: 1190, 1191 en 1193.

09-04-11 Vosseveen 22:30 – 0:00 200mm Dobson Maan 6 dagen oud

 Vanavond gaan we staan in Vosseveen. Daar ben ik nog niet eerder geweest maar Tomtom geprogrammeerd en de kaart bekeken, dat moet te doen zijn. Maar dat bleek anders. Op de VWS-site staat: langs het landgoed een zandweg met fietspad oprijden. (Er staat ook via de Torenweg maar dat had ik blijkbaar uit mijn geheugen gebannen).

Om te beginnen had Tomtom het idee dat ik in Anloo niet linksaf moest maar rechtdoor richting Gasteren. Koppig als ik ben, was ik het daar niet mee eens (ik had immers ook de kaart bekeken) en sloeg dus wel linksaf globaal richting de Torenweg. Ok, volgens mij moest ik voorbij het bos/landgoed ergens linksaf een zandweggetje op met een fietspad erlangs. Ik probeer er een paar en hoewel het zandpaden zijn ontdek ik geen fietspad. Op één zandweg komen mij mensen tegemoet met zaklampen en dat geeft me de kriebels dus ik ga maar weer terug.

Dan zie ik een auto aankomen dus daar moet ik maar achteraan. De auto slaat de Torenweg in en ik denk: dat kan niet goed komen. Maar ik ga er toch maar achteraan. De auto rijdt stevig door en steeds verder en verder waarbij ik de conclusie trek dat hij naar de verderop gelegen boerderij gaat, dus draai ik de auto en rijdt weer terug. Na nog zeker een kwartier geprutst te hebben met zandpaden en Tomtom besluit ik in een laatste poging toch nog maar weer de Torenweg op te draaien.

Als ik dan bij een kruising kom van verharde weg met zandweg (met fietspad!) zie ik auto’s en mensen staan. Zouden ze hier staan? Toch een beetje huiverig gezien de voorgaande ervaringen, stop ik op een afstandje om even te kijken wat hier gaande is. Dan komt er iemand op me aflopen en tot mijn grote opluchting blijkt het Bob te zijn. Hij geeft me advies over waar mijn auto neer te zetten en verteld me tevens dat er twee extra mensen zijn die op eigen houtje hier gekomen zijn om waar te nemen.

Als ik mijn auto geparkeerd heb loop ik even naar de groep voor een kennismaking en begroeting. Daar zijn ook Jonas en Niels bij. Niels vertelt me dan dat hij het was achter wiens auto ik nog een tijdje was gereden, maar ja…..

Op het fietspad staan al verscheidene telescopen opgesteld en Niels en ik beginnen ook met het opbouwen van onze kijkers. Even rustig beginnen met genieten van Saturnus. Ik kan strak vergroten naar 240x en zie een hele mooie geringde planeet met maar liefst vijf manen: Iapetus, toch tamelijk ver van Saturnus af, Titan en Tethys en aan de andere kant nog Dione en Rhea. Heerlijk.

Dan wil ik dubbelsterren zoeken in Boötes, maar Bob wijst me eerst nog op een dubbel in Corvus. Dus begin ik daar. Delta Corvus, Algorab, is een redelijk wijde dubbel op ruim 24” met een vergroting van 120x zie ik de beide sterren met een groot magnitudeverschil. De hoofdster is wit. Mooi om die hier in het veld te zien want dat zal thuis nooit lukken omdat hij vrij laag staat.

Kappa Boötes valt samen met Iota Boötes in één beeldveld bij een vergroting van 60x. Erg leuk om twee keer twee dubbelsterren zo in beeld te vangen. Kappa is nauwer (ruim 13”) dan Iota ( 38”) en ik vind hem mooier. Echte kleurverschillen kan ik niet ontdekken anders dan het magnitudeverschil.

Delta Boötes is een hele ruime dubbel ( 105”) maar toch wel mooi omdat er een groot magnitudeverschil is in combinatie met de afstand. De hoofdster is enigszins gelig en ik gebruik een vergroting van 60x.

Mu Boötes, Alkalurops, een witte ster met een B-component die ook wittig is. Weer een ruime dubbel op 108”.

Epsilon Boötes, Izar, heb ik al een tijdje in beeld en ik zie wel een uitgesmeerde ster maar zeker geen clean split. Niels komt me helpen en weet hem goed scherp te stellen zodat ze inderdaad prachtig los van elkaar in beeld komen. Het is een nauw paar op 2,8” en ik ervaar beide als wittig, niet scherp wit. Ik gebruik een vergroting van 240 x om dit paar te scheiden.

Dan is het alweer tijd om de boel af te breken en ik ga snel via Saturnus nog even naar de Maan, die in deze fase er ook erg prachtig uitziet.

Al met al weer een leuke avond met veel dubbels en kriebels.

23/24-03-11 Groningen 22:00 – 23:20 en 0:15 – 1:15  8"Dob

 Gisteravond (22-03) met Michaël naar Saturnus gekeken door zijn 150 mm Newton en met een vergroting van 150x een mooie scherpe, geringde planeet gezien. Prachtig duidelijk de Cassini-scheiding in beeld en ik kon mijn enthousiasme niet onderdrukken. Strak en indrukwekkend, ik had de scheiding nog niet eerder gezien! Ook aan weerszijden nog twee maantjes, te weten: Iapetus en Titan aan de ene kant en Rhea en Thetys aan de andere. Bij 240x werd het beeld toch al aardig wobbelig dus hielden we het bij 150x.

 Voor vanavond wilde ik Saturnus graag door mijn dobson zien maar hij komt pas tegen twaalven een beetje ruim boven het dak dus om 22:00 uur maar eerst begonnen met de dubbelsterren-tips van Bob.

Eerst op zoek naar 54 Leo. Beetje speuren maar dan toch. Met een magnitude van 4,5 en 6,3 redelijk eenvoudig te vinden. Een mooie dubbel. Beide stralend wit en helder. Bij een vergroting van 120x toch eenvoudig te scheiden op 6,5” en een duidelijk magnitudeverschil tussen de twee.

Door naar Regulus. De b-component zag ik als wat gelig en Regulus zelf wit. Een groot magnitudeverschil tussen de twee maar ook een hele grote afstand (177”). Dat maakt het voor mij een minder mooie dubbel (met 60x).

Algieba ook nog maar even meegenomen want dat is een leuke dubbel. Beide sterren zijn mooi diep geel van kleur, met een hoge helderheid en niet zo’n groot magnitudeverschil en ze staan erg dicht op elkaar (4,4”), maar een “clean split” bij 120x.

Uiteraard nog even langs het Leo-triplet maar ook nu vind ik alleen M65 en M66. Als ik dan doorschuif op zoek naar de M95 groep heb ik ineens één in beeld. Ik zie duidelijk een stelsel maar geen van de anderen en kan me helemaal niet oriënteren, ik heb geen idee welke ik gezien heb….

Heel eenvoudig vind ik M63 met een vergroting van 80x. Het is een goed zichtbaar stelsel en best wel groot. Ik zie duidelijk een heldere kern met iets van structuur eromheen.

M94 laat zich wat lastiger vinden maar ook dat lukt. Hij is wat langwerpiger dan M63 en heeft niet zo duidelijk een kern en lijkt in zijn geheel wat kleiner. Maar goed zichtbaar bij direct kijken. M106 nog niet kunnen vinden.

Na een pauze van een uur is het Saturnus tijd! Ik vergroot hem tot 240x maar dan heb ik een erg trillerig beeld dus terug naar 160x. Dan is de gasreus mooi scherp en ik kijk er lang naar, maar helaas. De Cassini-scheiding heb ik nu niet kunnen ontdekken. Verder uiteraard een genot om naar te kijken. Mooi zie ik nu de ringen, vergeleken met vorig jaar.

Nog gekeken naar Porrima en ik ben geneigd te zeggen dat ik zag wat ik vrijdag bij de lezing had geleerd als een elongatie. Ik zag meer dan een enkele ster maar een dubbel kon ik er ook niet uit herkennen. Een uitgesmeerde ster is de beste beschrijving. Misschien is de reden voor de moeilijke Saturnus en Porrima dat ze nog zo dicht boven het dak zaten?

En dan voor het slapen gaan nog even…….. M13! Vergroot tot 160x. Wauw. Vele, vele individuele sterretjes en groot!! Wat een pracht.

Laag en net boven de schutting: M57. Deze vergroot ik tot 240 en weer wauw! Een blauwige zweem en duidelijk een opening in het midden. Helemaal geen klein ovalen vlekje maar echt een ovalen ring! Geweldig. Het voorjaar komt eraan!

Op het laatst met de bino nog het Coma Berenices cluster en ook M13 en Vega met epsilon Lyra.

Groningen,  06-03-11      20:45 – 22:55        8” Dob

 Eindelijk helder! De afgelopen week een paar keer teleurgesteld, nadat het overdag prachtig blauw aan de hemel was. Toen de dob buiten, later ik naar buiten om te gaan waarnemen en….. Hele vieze luchten! Bewolkt en licht en bah. Ik probeer zo laat mogelijk te beginnen zodat het lekker donker is maar ook omdat Leeuw niet zo vroeg boven het dak uitkomt.

Dus eerst maar even naar Orion, die al weer snel begint te zakken en binnenkort weer uit mijn zicht zal verdwijnen. De Orionnevel uiteraard en ik probeer met een vergroting van 240x de e-component van het Trapezium te vinden. Dat lukt niet. Bij Alnitak zie ik de nauwe begeleider wel maar geen clean split.

Dan de Grote Beer. Direct vind ik de Uilnevel terug. Mooi groot en rond. Geen details maar bij 60x eenvoudiger te vinden dan de vorige keer. Ook vind ik nu, door perifeer te kijken, M108! Langwerpig en dun en heel vaag. Met een vergroting van 200 en 300 x werd het zo donker dat ik hem niet terug kon vinden. De M97 en M108 passen bij 60 x (WA) mooi in één beeldveld.

M51, vind ik ook in één keer. Ook nog niet gezien in de dob en wat een verrassing!. Helder en zo duidelijk de twee stelsels en ik zie zelfs enige structuur. Echt geweldig! Een groot verschil met de ETX90. Ook met 60x.

M101 is groot, ovaal en erg erg vaag. Hij viel vooral perifeer het beste op, bij 37x. Bij een hogere vergroting werd het nog lastiger.

M40. Tja, het is een Messier-object maar bepaald niet bijzonder. Het is een redelijk wijde dubbelster en ik zie bijna geen verschil in magnitude en ook niet in kleur. Eigelijk erg saai….

M109 is de volgende. Zodra ik Phad (gamma UMa) buiten beeld had zag ik hem direct. Bij direct kijken was hij toch redelijk groot en ovaal. Best wel duidelijk.

Dan, om Leeuw nog wat verder boven het dak te laten komen, nog even weer langs de Eskimonevel. Vergroot tot 300x met UHC-filter en nu toch meer details dan de vorige keren. De seeing moet toch echt wel goed zijn want ik zie toch meer dan alleen een vlekje. Een wat dichtere structuur van binnen en wat waziger/pluiziger naar buiten toe. Af en toe de centrale ster of in ieder geval één of meerder puntjes in het midden. Het is erg moeilijk te beschrijven, wel mooi!

En dan, na toch al zoveel nieuwe dingen te hebben gezien, naar Leeuw. Het Leo-triplet is het doel. Even zoeken en dan zie ik één stelsel, dan moeten die anderen er dichtbij zitten. Ja, ook de tweede zo gevonden. De eerste, M65, vond ik wat langwerpiger en de M66 iets ronder maar het was moeilijk verschil tussen de twee te zien. Wel lekker om weer twee sterrenstelsels in één beeld te hebben. Ik heb enorm gezocht naar de derde om het triplet kompleet te maken, maar niet kunnen vinden.

En het laatste wat ik wilde bekijken, de M96 groep kan ik helemaal niet zien door een schoorsteen….

Maar wat een heerlijke avond!!! Zoveel nieuwe en mooie dingen gezien, heerlijk. M51 en de Eskimonevel vond ik vanavond toch echt het mooiste.

Ook nog 6! satellieten en een meteoor zijn door mijn beeldveld gevlogen, wat aan mij toch ook altijd een kleine uitroep van verrassing ontlokt. En 6 nieuwe M-s, wauw.

28-01-11   -4  Groningen 20:15 - 21:25  Dobson

Het is bijna nieuwe maan en er staat een stevige wind. Ik ga op mijn krukje zitten en pak de 10x50. Ik vind tot mijn eigen genot en verbazing, met gemak de M36, M37 en M38. Dan denk ik terug aan vorig jaar en hoe ik moest zoeken (zelfs met het beeldveld van de ETX!) om ze te vinden, om me te oriënteren in Auriga.

Bij de Orionnevel (met de dob) zie ik een donkere nevel met een uitstulping die tot vlakbij het Trapezium loopt en haaks staat op een langere donkere strook. Daarboven een lichte nevel die je eigenlijk alleen ziet als je geen UHC-filter gebruikt. Met het filter zie ik de donkere band duidelijk. Ik begin met een vergroting van 80x. Bij 160x een heerlijk "wauw" moment, zo groot en door het UHC-filter krijgt hij een groenige zweem. Prachtig! Met 240x : Groot!! 300 x wordt teveel omdat dan de hele nevel niet meer in het FoV past. Bij deze vergroting nog wel even gezocht naar de E-component van het Trapezium.

Vlak bij de Orionnevel zie ik een sterrencombinatie die me doet denken aan de Running Man nevel. Ik kijk dit op Starrynight na en het klopt.

Bij een vergroting van 200x vind ik nu de begeleider van Wasat (delta Gem). Toch wel een groot magnitude-verschil tussen de twee die op 6,8" van elkaar staan. Later zie ik de B-component ook met een vergroting van 100x.

Met 300x de Eskimonevel weer bekeken. Hij wordt steeds mooier en ik voel me geprikkeld om meer details te zien. Ik besef me dat het een ster is die zijn buitenste lagen wegblaast. T'is mijn 5e PN. Dan drijft hij uit beeld en om mijn waarneem-vooruitgang te bewijzen vind ik hem met een vergroting van 300x plus UHC zo weer!

Alles geeft een kick!

09-01-11 Groningen, 2º   8” dob 22:40 – 0:00

 Om 22:00 kwamen we thuis en ik zag het direct! Wat was het helder! Er stond wel een redelijke wind maar ik zie veel meer sterren dan ik meestal zie vanuit de achtertuin. En de maan, die er onderweg nog zo mooi uitzag is inmiddels onder gegaan (of achter de huizen verdwenen). Daarom is er ook geen moment van twijfel en bouw ik snel de dobson buiten op, doe wat meer laagjes kleding aan, krukje en schrijfblok mee en naar buiten.

Vorige week zondag nog met de ETX naar de M42 gekeken en getekend en die had ik nog niet met de 8” gezien. Mijn verwachtingen zijn hoog en ik wordt niet teleurgesteld. Wat groot en mooi. Ik zie er wel iets van een vliegende meeuw in. Ook meen ik een zweem van kleur te zien (maar dat kan ook komen omdat ik dat graag wou). Vier sterren van het Trapezium mooi te zien, maar ik kon niet echt de M43 ontdekken. Wel méér nevel dan met de ETX had ik het idee.

Trouwens vorige week zaterdag (met de dob) ook nog een prachtige samenstand van Jupiter en Uranus gezien. Ze pasten in één FoV bij een vergroting van 37x. De kick die ik toen kreeg van het besef dat, vanaf het punt in de ruimte waar ik me bevond, ik op één lijn stond met Jupiter en Uranus en het gevoel van ruimte en afstand die je dan krijgt als je deze planeten achter elkaar ziet staan en weet hoe ver weg ze zijn, is geweldig!

Van de Orionnevel ga ik naar de dubbelster Rigel. Pas bij 80x zie ik de zwakke begeleider. Ze staan op 9,5” en zijn erg moeilijk te zien door de felheid van Rigel. Door die hoge magnitude zie ik ook niet echt kleurverschil tussen de twee.

In de Grote Beer en schuin onder/naast Merak vind ik dan de Uilnevel (M97). Een wit rondje, zonder detail en zo vaag dat ik hem eigenlijk alleen kon vinden door te zoeken met het UHC-filter. Met een vergroting van 80x maar toch erg moeilijk en vaag.

Dan toch eindelijk de Eskimo-nevel. Daar heb ik al vaker naar gezocht. Maar net groter dan de nabij staande ster en er daardoor al vaak er overheen gekeken maar ook vaak getwijfeld. Ziet het er eigenlijk toch niet nét iets anders uit? Vooral perifeer valt dat op en dan het UHC-filter erbij en dat neemt alle twijfel weg. Maar geen Eskimo gezien, alleen een wit rondje, veel feller en scherper dan de Uilnevel maar ook kleiner. Beide planetaire nevels moet ik toch echt nog een keer zien op een donkere locatie.

Ook nog weer naar Wasat. Dat moet een dubbelster zijn en ik heb hem al vaker bekeken maar geen dubbel kunnen vinden. Ik gebruik vergrotingen van 37x tot en met 80x en ook nu lukt het niet.

En zo eindigt weer een heerlijke avond en heb ik weer veel dingen gezien. Echt fantastisch.

12-12-10 Groningen 20:45 – 21:55 8” dob en 10x50 Bresser -2º

 Een mooie samenstand van de maansikkel (1e kwartier) met Jupiter, zo boven de daken in het zuidwesten.

Bij 80x een half maantje aan Jupiter vast, die minuten later al los kwam en van de planeet af bewoog. Bij 200 x vergroting ook de schaduw van Europa zichtbaar op de gasreus en ook die bewoog zich in de loop van de tijd over Jupiter heen. Ik kon met moeite vergroten tot 300x.

Krabnevel nog weer bekeken met een vergroting van 60x. Ook het UHC filter gebruikt maar dat leverde geen enkel voordeel op. Dat had ik ook niet verwacht maar ik dacht: laat ik het eens proberen.

Tergend langzaam verschijnt Orion boven het dak. Graag wil ik de Orionnevel zien met mijn dob maar ik moet nog even geduld hebben, of later beginnen….

Lekker snuffelen in Auriga met de verrekijker. M36, 37 en 38 zijn goed te herkennen als wittige vlekken. Verder nog met de bino:

Mel 25 ofwel de Hyaden: een losse, grote groep van een twintigtal sterren en een tiental minder felle. In een soort van v-vorm bij Aldebaran.

Mel 22 ofwel de Pleiaden: een schitterende groep van 7 á 9 sterren van hoge magnitude en een twintigtal van lagere magnitude.

Mel 20 ofwel Alpha Persei Cluster: hele mooie, blauwwitte sterren, verspreid over een groot gebied rond Mirfak. Mijn favoriete cluster, die vanavond in zenit stond.

Mel 88 ofwel Beehive Cluster: net voordat ik wil stoppen vind ik schuin onder Tweelingen de M44. Een kleinere hoop dan M45. Zeker een twintigtal sterren van ongeveer 3e magnitude, beduidend zwakker dan M45 maar wel veel compacter. Duidelijk nog op te lossen in individuele sterretjes. Een leuke hoop.

En zo toch weer lekker genoten van het in de tuin zitten, in het donker, terwijl het vriest!

Groningen 28-11-10   21:00 – 21:30 200 mm Dobson en 10x50 bino

 Bij een vrieskou van -2 en een besneeuwde ondergrond (gelukkig geen modder meer) genoten van het firmament.

Met een vergroting van 37x gekeken naar Jupiter, mooie stand van zijn manen. Ik maak er een tekening van en zoek dan later met Starrynights welke maan waar stond en zo kan ik in mijn notitieboekje mooi het spel van de manen om Jupiter volgen. (Volgens Starrynight zou de GRV nu goed te zien moeten zijn, maar ik zie hem niet). Een vergroting van 100 x is ook goed maar bij 180x wordt het scherpstellen al wat moeilijker. 300x is duidelijk te veel.

Dan verleng ik de lijn Phad – Dubhe ruim 1x en kom vrijwel direct uit bij M81 en M82. Bij een vergroting van 60 keer passen ze precies in mijn Fov. M81, het Bodestelsel, is groter, ronder en misschien niet zo scherp/fel dan M82 maar toch opvallender. M82, Sigaarstelsel, is kleiner, platter en “scherper” dan M81. (M82 heeft een magnitude van 8,4 en M81 6,9).

Even kijken of ik de Krabnevel ook terug kan vinden. Het zal zo onderhand wel een jaar geleden zijn…. Ja, ondanks dat hij bij direct kijken bijna niet te zien is, toch zo gevonden. Ongeveer 1 ½ x mijn Fov boven zeta Tau vind ik een vormloze, doorzichtige “nevel”. Ik moet zuchten van het besef dat ik in dit half uurtje een planeet, andere manen dan de onze, twee sterrenstelsels en een supernovarestant heb gezien. Een heerlijk gevoel dat ik dit allemaal zelf heb kunnen vinden en zien. Dan ga ik eerst weer naar binnen om op te warmen.

22:15 – 22:55

Opnieuw Jupiter bekeken en met 180x zie ik een zeer scherpe schaduw van een maan op de planeet. Het blijkt de schaduw van Ganymedes te zijn geweest. De NEB is duidelijk te zien, zo ook een grijs gebied nog boven de NEB en op het zuidelijk halfrond een lichter grijs gebied onder waar de ZEB zou moeten zitten. Bij 300x is Jupiter niet scherp te krijgen en zie ik de warmtetrillingen van het dak van de buren. Ter afsluiting met “Dobbie” nog even gekeken naar Betelgeuze, mooi helder, donker geel.

Met de 10x50 bino nog M37, M38 (Aur.) en M35 in Tweelingen gezien. Tussendoor schiet nog een metoor uit Voerman naar Grote Beer, heel kort maar.

En als kroon op mijn heerlijk waarneemavondje komt nog net M42 boven het dak uit. Zo’n grijs mistflardje om een ster, wat heb ik genoten!

Kienveen, 09-10-10 20.45 – 23.15  Dobson

Als opwarmertje en voor de telescoop als afkoelertje, begonnen met Jupiter. De GRV zou zichtbaar moeten zijn maar vooral door de wind heb ik hem niet gezien. 
Boven ons (Ronn, Anja en Jonas) een prachtige Melkweg en zo begint de avond in het prachtige donkere Kienveen. Gelukkig is de luchtvochtigheid niet meer zo hoog als de laatste tijd en ik heb dan ook de hele tijd kunnen kijken zonder beslagen spiegels en zoeker.
Zo en nu de komeet, even zoeken en dan heb ik hem! De komeet Hartley 2 is een vaag, rond vlekje, nu gemakkelijk te vinden onder het dubbele cluster. Mijn eerste komeet! Wauw. Niet dat hij nou zo mooi is, want er is niet echt een kern of staart zichtbaar, maar wetende wat het is maakt het voor mij een echte kick. Ik ben er ook later nog vaak even naar terug gegaan. Met een vergroting van 37x, maar het mooist met 60x. (Anja vond het meer een misthoopje).
Toen Niels later nog langs kwam en hem spotte met zijn 10x60 bino heb ik hem zelf ook nog bekeken met mijn 10x50 en dat lukte ook, misschien nog wel net zo mooi als door de dob.
Na de M2 weer te hebben gezocht, mij maar eerst eens georiënteerd aan de hand van een sterrenkaart. Zo doende vind ik vrij snel α en β Capricornus. Beide zijn wijde dubbelsterren en α Cap is dubbel op 378” en zijn beide ongeveer even helder en gelijk van kleur, enigszins lichtgeel. Mooie, duidelijke dubbel. Β Cap is dubbel op 206” waarbij de B-component grijs en A niet scherp wit.
Vanuit α Cap vind ik dan M72. Eindelijk een Messier-object van de maand gescoord. Het is een bolhoop, maar toch niet meer als een rond vlekje bij 37x. Met name perifeer viel hij het beste op en ik kon hem niet oplossen in individuele sterren. Nog enige tijd naar M73 gezocht, die daar toch vlak bij moet staan maar niet gevonden.
En dan, eindelijk…… Al weken zoek ik de M2 en nu dan gevonden! Hoe kon ik hem missen. Wat een mooie, heldere bolhoop is dit. Niet groot, wel compact maar niet op te lossen bij 37x. Met een vergroting van 80x zeker mooier en misschien net op te lossen maar het is een erg compacte hoop.
Verder heb ik een werkelijk prachtig Andromedastelsel gezien. Zo groot, met stofband en overduidelijk M32 en M110 erbij, echt fantastisch. Ook nog M13, M81 en 82. Samen met Jonas de M27 uitgediept tot een vergroting van 160x met UHC filter. Daar werd het wel donker van maar ook erg groot.
Een geweldige avond en als ik terug rij zie ik door mijn voorruit de Grote Beer die dan precies in mijn FoV past…..

Groningen, 05-10-10  21.15 – 22.45 Dobson

 Omdat het om 20.00 uur helder was en ik geen vervoer had heb ik de telescoop maar buiten gezet voor een tuinsessie. Toen ik na negenen wilde beginnen was er toch wel veel sluierbewolking. Ook weer een hoge luchtvochtigheid, kortom de seeing was slecht. Maar aangezien de Dobson er toch al stond, toch maar even neuzen. Zou ik de komeet kunnen vinden?

 Dwalend onder het gebied bij Ruchbah ((as.) zie ik ineens 2 opvallende sterren met een soort van lijfje eronder. Kan dit het E.T- cluster zijn? Even op mijn kaarten kijken waar ik zit. Ja hoor NGC 457 (ook wel BOC 82). Erg grappig om te zien, een erg leuk asterisme. De twee felle sterren zijn z’n ogen en twee wijdt uitstekende armen, dan het lijfje en de benen. Met een vergroting van 37x en 46x.

 Lang ben ik bij het Andromedastelsel blijven hangen. Het is zo’n mooi en dankbaar object, ook omdat hij zo groot is. M32 was ook goed zichtbaar maar de M110 niet.

 M34. Redelijk evenwichtig verspreid cluster van een kleine twintigtal sterren van 5de  magnitude. Hij vulde mijn FoV bijna geheel bij een vergroting van 37x. Bij het zoeken naar deze sterrenhoop viel hij mij op doordat het overduidelijk het enige cluster (van die magnitude) was in een groot gebied. Niet veel andere sterretjes te zien en dan opeens dit cluster. Erg mooi en rond, met in het centrum enkele paarsgewijs staand sterren.

 Dan naar η Perseï. Een hele mooie rood-goud kleurige ster met een beduidend minder felle begeleider. De B-component kwam op mij over als grijs/blauw. Ik vond het vooral een mooie dubbel omdat de A-component zo’n prachtige diepgouden kleur heeft. Met een vergroting van 37 en 60x.

 Met de verrekijker in de tuinstoel gelegen en daarbij weer genoten van Mel 20. Wat een schitterend cluster is dat. Over een groot gebied liggen de heldere sterren (m3?) verspreid.

Ook schieten, nog heel kort, 2 meteoren door mijn beeldveld als ik, heel kort maar, met het blote oog kijk. Ook zie ik op een bepaald moment nog een Iridium-flare van een m1?

Ter afsluiting naar Jupiter die dan net boven het dak komt. De equatoriale band was te zien en de 4 Galileïsche manen. Uranus dacht ik ook gezien te hebben maar de seeing was erg slecht dus meer als een sterretje viel er niet van te maken. Met mijn mobieltje nog foto’s gemaakt van Jupiter, wat eigenlijk best wel lukte. Daar valt meer mee te experimenteren, vooral als de seeing beter is.

De komeet heb ik niet gevonden, maar ik heb me uitstekend vermaakt. (Komeet 103P/ Hartley).

Kienveen 05-09-10   21.00   23.30         200mm Dob.

 Kort nadat ik aangekomen was, arriveerde Gijs. We hebben kennis gemaakt en toen ook Ronn en Anja er waren, was het groepje voor vanavond compleet. Een mooie zelfbouw 20cm Dobson heeft Gijs en erg creatief in elkaar gezet. Nog een tijdje kletsen over van alles en dan gaan we beginnen.

Eerst naar Uranus, dank zij een tip van Gijs. Al direct had ik hem te pakken, een helder, wittig bolletje/schijfje zag ik in mijn oculair. Toch even Gijs om bevestiging gevraagd, is het hem? Ja, het was hem. Fantastisch en gedurende de avond ben ik er nog vaak even terug gegaan. Het is mijn favoriete planeet en hij is nu zo gemakkelijk te vinden, vlak bij Jupiter. Met een vergroting van 120x en ook 180x geprobeerd, maar dat was geen verbetering. Voor mijn gevoel (en met mijn kennis) staat hij zó ver weg terwijl de sterrenhopen bijvoorbeeld veeel verder staan en toch ervaar ik het zo. Heel bewust naar gekeken en op mij in laten werken. Hier is het voor mij allemaal mee begonnen. Om met astronomie te beginnen moest ik wel keuzes maken, vond ik. Het gebied is zo breed dus, dacht ik, ik begin met ons zonnestelsel. Maar ook die is nog enorm, al die planeten, hun manen en de verschillende gordels. Dus eerst maar een planeet kiezen. Iedereen heeft het altijd over Mars, Jupiter en Saturnus, dus die maar niet. Mercurius leek me saai en zo werd het Uranus. Goh, wat heeft hij veel manen en één er van (Miranda) heeft wel een zeer apart uiterlijk. Toen ook nog bleek dat Uranus anders door ons zonnestelsel heen bewoog (gekanteld) dan de andere planeten, was ik verkocht. Dus om hem nu zelf, live te zien was helemaal te gek!

Gijs heeft dan Neptunus in beeld, dus daar even gekeken. Leuk, nog een planeet en ik zie ook daar een licht bolletje.

Dan de M11, de Wilde Eend cluster. Hele mooie open sterrenhoop met heel veel kleine speldenprikjes van sterretjes heel dicht op elkaar en één heldere ster in het midden. Met een vergroting van 46x, een erg leuke hoop.

Daar onder de M26, ook een open sterrenhoop. Een klein hoopje en ik vond hem ook niet zo mooi. Een beetje onbeduidend, met een vergroting van 46 en 60x.

Ook weer naar de M2 gezocht en weer niet gevonden. Maar wel de kleine Halternevel, M76.

Hij doet zijn naam eer aan in de zin dat hij echt klein is. Vele malen kleiner als zijn grote broer. Ook hier toch nog maar even om bevestiging gevraagd bij Gijs. Ja hoor, het is hem. Met een vergroting van 60x en het UHC-filter zag ik een heel klein vierkant. Dat was ook de reden dat hij opviel, vele dingen zijn immers min of meer rond. Verder niet meer detail, ook geen haltervorm.

Bij Ronn nog de M52 gezien, een sterrenhoop, zelf ook geprobeerd maar niet gevonden.

Uiteraard ook nog naar Jupiter gekeken, met zijn 4 manen nu aan één kant en het Andromedastelsel, die toch mooier is hier in het donkere Kienveen. Ik had het idee dat de seeing vrijdagavond beter was.

Kienveen 3/4-09-10     21.40 – 01.00  200mm Skywatcher Dobson

 Na de begroetingen en kennismaking met Erik en Simon, kon de pret beginnen. We waren eerst met 6 personen (Ronn, Niels, Bob en ik, plus bovenstaande),  wat even later uitgroeide tot 8 toen de mensen die in Gasteren stonden ook waren gearriveerd.

Jonas, Florian en ik zijn bij Jupiter begonnen. Hij stond nog wel laag aan de hemel maar de verleiding was groot. Mooi scherp in beeld vergroot tot 92x. Duidelijk de overgebleven equatoriale band gezien.Een prachtige stand erbij van Ganymedes; vlak aan de rand van de gasreus, net op het punt om er voorlangs te trekken, zijn schaduw werpend op zijn moederplaneet. Nog nooit heb ik zo’n mooi strak en scherp beeld gezien en zoveel detail. Behalve de band waren er meerdere donkere stroken zichtbaar. De schaduw van Ganymedes werd vooral later op de avond steeds scherper. Ik ben er ook dan ook vaak nog even naar terug gegaan.

Ook hebben we samen de “klassiekers” even bezocht, M13, M27, M31, M57  en Albireo. Erg leuk om elkaars reacties en voorkeuren te horen. (Voornamelijk met 46x en de PN’s met UHC-filter).

Maar dan toch echt even bezig met zoeken naar nieuwe dingen. Eenvoudig te vinden, vond ik, was M71. Een bolhoop, wat wazig/pluizig en rond, die eigenlijk perifeer het er het beste uitkwam maar niet op te lossen was in individuele sterren.

Tijdje gezocht naar de M2 maar niet kunnen vinden.

Samen met Ronn naar de Halternevel en het Andromedastelsel gekeken. Prachtig groot in de 300 mm Lightbridge. Maar ook door mijn telescoop heb ik de M31 nog nooit zo mooi gezien. De verschillende gebieden tekenden zich duidelijk af (ook de stofband?) en de M32 maar vooral ook de 110 kwamen er beter uit dan ik ooit had gezien. Van daar uit, met de hulp van Ronn, naar de M33. Die viel me eigenlijk wat tegen. Veel meer als een redelijk grote vlek kon ik er niet uit halen (met 37x). Daar had ik me toch iets meer van voorgesteld.

Dan komt Niels me halen, hij heeft de Blinking Planetary in beeld. Wauw, wauw en geweldig! Wat een bijzonder object is dit! Je kijkt naar een “grote ster”  die als je er enige seconden naar kijkt zomaar verdwijnt! Althans dan zag je de “kleine” centrale ster. Wat een aparte gewaarwording. Dan keek ik weer weg en floep, daar was hij weer om even later weer te verdwijnen. (Met UHC-filter) Hij doet zijn naam echt eer aan. Ook zonder UHC was hij minstens zo mooi, omdat toen de centrale ster er beter uit kwam. Zonder meer het hoogte punt van de avond! Ik heb hem ook nog in mijn eigen kijker geprobeerd maar niet gevonden.

En dan de Melkweg. Ook die was prachtig en duidelijk en groot. Het maakt zoveel verschil of je thuis of hier aan het kijken bent.

Ook zijn er verschillende meteoren waargenomen, maar niet door mij. Ik stond er of met mijn rug naar toe, of keek net door de zoeker.

 Ik vond het een superavond en ook leuk dat er nu meer mensen waren die ook nog eens met verschillende disciplines binnen de astronomie bezig waren.

Fiemel 20-08-10    22.00 - 22.30   10x50 Bresser

 Getourd via allerlei kleine plaatsjes en het haventje van Termunterzijl en terecht gekomen in Fiemel. Een prachtig plaatsje waar je de dijk op kunt en uitkijkt over de Waddenzee en Eemshaven. Helemaal alleen en met alleen het geluid van gakkende ganzen, staan we op de dijk met verrekijker en camera terwijl een warme wind lichtjes om ons waait.

Daar, boven het water, een schitterende Maan van 11 dagen oud (88%). Erg fel maar prachtige details zichtbaar zoals de krater Tycho. Edwin neemt er veel foto's van en van de omgeving.

Op dat moment zijn alleen de helderste sterren op van de Grote Beer, Zwaan, Lier en Arend plus Arcturus. Langzaam komen er meer en meer. Door de bino zie ik al veel meer dan er met het blote oog zichtbaar zijn. Mizar gescheiden en Polaris met zijn verlovingsring bekeken.

M31 zie ik. Verbazend en gewoon bijna te veel om te bevatten. Het licht verliet het Andromedastelsel 2 miljoen! jaren geleden en dat vang ik nu op met mijn bino. Wauw!

Perseus' Moving Cluster (Mel 20), rond Mirfak is, ondanks dat het nog niet zo donker is en boven de lichten van de Eemshaven, toch al prachtig. Ook het dubbele cluster vind ik zonder problemen.

Dan komt ineens Jupiter boven de horizon. Een oranje schijf kruipt langzaam naar boven. De maantjes zijn nog niet zichtbaar maar hij begeleidt ons, de hele weg naar huis.....

 Groningen 15-08-10  0.30 - 0.45  10x50 Bresser

 Een beetje warm aangekleed en heerlijk achterover met de verrekijker en het blote oog.

Echt genoten met de bino van een sterrenhoop rond Mirphak (a Per) genaamd Mel (Melotte) 20, ook wel het Alpha Perseï Moving Cluster.

En dan de "verlovingsring". Een asterisme in de vorm van een ring, met Polaris als de diamant. Niet erg helder maar toch goed zichtbaar. Aangezien Polaris nagenoeg stil staat, kun je de ring in de loop van de nacht zien draaien om de Poolster.

 Ook nog even langs het dubbele cluster h en x Perseï, die met het blote oog al zichtbaar waren als een vaag vlekje.

 Groningen 11-08-10  23.00 - 23.30  Naked Eye

In dit halve uur, gelegen in een tuinstoel achter het huis, 5 meteoren van de Perseus-zwerm gezien en vandaag is nog niet eens het hoogtepunt. Dat is morgen. De Perseïden zijn brokstukken van de komeet Swift-Tuttle. Van de 5 waren er 2 erg helder en lieten een nalichtend, wit spoor achter.

Groningen 05/06-08-10    23.15 - 0.35   200mm Dobson

 Sinds ik mijn Skywatcher Dobson heb, is het nog niet zo helder geweest en met moeite kan ik tot kwart over elf wachten om te gaan kijken. Om tien uur de telescoop buiten gezet om te koelen en dan is het zover, eindelijk.

Eerst het Andromedastelsel. Met een vergroting van 48x mooi groot en duidelijk. Direct kijken of ik nu M110 en M32 kan vinden, maar nee. Ik denk dat dit ligt aan het feit dat het nog niet donker genoeg is.

Dan een tijdje knoeien met een stertest op Enif. Ik draai helemaal uit focus maar zie niet die mooie ringen die je op plaatjes wel ziet. Wat aan de collimeerschroeven gedraaid maar zie geen verbetering/verandering.

Een hele tijd zoeken naar M27 maar ik kan hem niet vinden en dat komt toch voornamelijk door de zoeker. Ik kan daar niet goed mee overweg en krijg last van mijn rug van de positie die ik moet aannemen om  iets er door te kunnen zien (gelukkig komt maandag de RDF).

Dan maar wat lager aan de hemel kijken. Ik ga voor de M15, een bolhoop in Pegasus. Eerst weer naar Enif om vandaar uit richting de neus van de Dolfijn te gaan.

 Enif is een dubbelster op 142” en die wil ik eerst zien. Maar nu komt de P.A. (position angle) in het spel. Ik zie bij Enif twee sterren van ongeveer magnitude 8 en welke moet het nu zijn. Dat blijkt lastig bij deze wijde dubbel. Ik heb geen idee en al heb ik hem gezien, ik heb de P.A. niet bij de hand dus ik heb geen zekerheid.

Maar de M15 vind ik wel. Een mooie heldere bolhoop met een heldere kern die net iets groter lijkt dan de nabije sterren, maar hij springt er wel uit. Mooi met een vergroting van 48x (W.A.). Zachte grijze tint naar buiten toe over een groot gebied. Mijn eerste nieuwe M en bolhoop met de Skywatcher.

Het is inmiddels veel later en donkerder, dus weer terug naar M31. Bij het op en neer bewegen van de buis valt me ineens een schuine, ovale, grijze vlek op. Eigenlijk zoals ik de meeste sterrenstelsels in de ETX zag. Dan moet dit de M110 zijn! Veel verder van onze Melkwegbuur af dan ik had verwacht. Nu ik dit weet kijk ik naar de andere kant van het Andromedastelsel en zie daar een wat grotere ster die schijnbaar net uit focus is. M32, wauw!

Vergeleken met de foto’s moet de halo van de M31 groter zijn als ik kan zien en vandaar, misschien, dat ik M32 en M110 nog nooit eerder had gevonden.

Op m’n eerste echt  heldere hemel met de Dobson 3 nieuwe M-s! Ik ga zeer tevreden naar bed.

Groningen 28/29-06-10  23.40 - 00.35   ETX 90

Epsilon Lyra zichtbaar met een vergroting van 126x! Geen clean split maar de seeing moet wel goed zijn.

Van Altair in één streep omhoog naar Tarazed. Mooi het verschil van een lichtgele ster naar een rood-gele. Altair is zeker hoger in magnitude dan wel groter. (toevoeging: Altair 0,7m op 16 lj en Tarazed 2,7m op 204lj)

Albireo, prachtige dubbelster, oranje en blauw. O.a. met een vergroting van 39x, maar het mooist met 63x. Ook nog Polaris bekeken.

Overpeinzing: Zoveel sterren, zoveel melkwegen en dan de clusters van sterrenstelsels en uiteindelijk de "muren" van clusters. Zoveel..... en toch staan we zo ver van elkaar af, dat we elkaar niet kunnen bereiken.

Bizar. Ik ben hier toch.......

 Groningen 26/27-06-10     23.30 - 01.00   ETX 90

Begonnen met Saturnus. Ik heb maar tien minuten meer om hem te zien. Eerst wachten om hem überhaupt te zien en dan verschijnt hij, net naast een schoorsteen. Mooi scherp, met Titan naast hem. Ik vergroot tot 300x, maar kan hem dan niet goed scherpstellen. Hij is het mooist met een vergroting van 63x, dan verdwijnt de planeet achter de bomen.

Vega en epsilon Lyra. Ik heb eerst de verkeerde want ik zie twee verschillende groottes, twee verschillende kleuren en geen dubbele dubbel. Dan toch de goede (wel een flink stuk van Vega af nog). Ze zijn gelijke groot en helder (4.7m en 5.3m). Dan een "clean split" bij een vergroting van 186x. (sep. 2,6" en 2,3", de laatste is mijn nauwste tot nu toe).

M57, de Ringnevel, is lichtgrijs, ovaal, op een lichtgrijze achtergrond, toch "pluk" ik hem er zo uit met 63x. Met 48x is het verschil tussen de planetaire nevel en de achtergrond erg klein.

Sheliak de dubbelster, mijn uitgangspunt voor de Ringnevel, bekeken waarbij A wit is en B kleiner en grijs/paars is met 126x op 46".

Zeta Lyra, een ruime dubbel op 44". A is witter dan B maar niet met een groot verschil. B is ook een ietsje kleiner. Ik bekijk ze met een vergroting van 63x. Ik vind het niet zo'n mooie dubbel en het is trouwens de dubbel die ik aan het begin van de avond voor epsilon hield. (4,3m en 5,9m)

Polaris, component A is wittig (niet scherp wit) en component B is grauw/donkergrijs en erg klein. Hij wordt bijna overstraald door Polaris bij een vergroting van 63x. Bij 128x wordt hij echt overstraald. Alleen kijken naar de B geeft het mooiste effect. Ik vind het een mooie dubbel. Ook met 48x zijn ze zichtbaar maar met 63x het mooist. 2.0m en 9.0m op een afstand van 18,4" en 466 lj.

Polaris, the guiding star, waar al eeuwen mensen zich op oriënteren. Vooral in de zeevaart en hier zit ik op mijn plastieken tuinstoel op een zwoele zomeravond in mijn tuin en kijk en geniet....

Dan, na lang zoeken (t'is blijkbaar nog niet donker genoeg) de Halternevel. M27, 7,4m, als een langwerpige wat ovale grijze vlek. Met een vergroting van 63x + UHC-filter.

De dubbelsterren bekijk ik aan de hand van de AL-lijst. Die had ik al voor mezelf, maar doe het nu ook via VWS Noord-Drenthe. Het is van de Astronomy Leage Doublestar Club. Deze AL-lijst bestaat uit 100 dubbelsterren en ik heb er nu 17 van gezien. Ik hoop zo ook "spelenderwijs" meer "gevoel" te krijgen voor de afstanden in booggraden en -minuten en -seconden. Ook probeer ik in deze fase van mijn "astronomieleven" iets meer begrip te krijgen voor de hemelcoördinaten (RA en Dec.)

Groningen, 25-07-10    0.00 – 1.00 ETX 90

 Ik kon het niet laten. Toen ik gisteravond naar bed wou en de honden uitliet zag ik het sterrenbeeld Andromeda. Vorig jaar voor het eerst het Andromedastelsel (M31) gezien als één van mijn eerste Messier-objecten. Daarna van veel mensen verslagen gelezen en foto’s gezien, die ook allemaal M32 en M110 beschreven, die ik niet heb gezien. En al was er hier en daar een wolkje en zat de volle Maan achter het huis, toch even mijn bino gepakt om te kijken of ik hem daarmee ook zien kon. Ja hoor, zonder enige moeite, zou ik dan toch??

Morgen krijg ik mijn nieuwe telescoop (200 mm Dobson) dus zou ik mooi even kunnen vergelijken als ik nu met mijn ETX 90 ga kijken. Zo gezegd, zo gedaan.

Met vergrotingen van 39, 48, 63 en 83x naar het sterrenstelsel gekeken, lijkt het voor mij toch enigszins op een bolhoop, wel helder en groot in vergelijking met bijv. M13 maar toch. Er is een hele lichte sluierbewolking maar ik zie een heldere kern met een zachte lichtgloed er omheen. Het blijft een heldere vlek met een vergroting van 166x. Geen spoor van enig detail, M32 of M110. Nu zou het dus het mooist zijn als ik met de Dobson wel iets van spiraalarmen, dan wel de beide M-s zou kunnen zien als bewijs dat meer opening helpt!

Verder met de 10x50 Bresser nog weer naar de BOC 67/ Collinder 399/Brocchi’s cluster ofwel de kleerhanger-asterisme. Deze had ik een paar dagen geleden al “gespot” en viel ook nu weer mooi op zo schuin onder Albireo. 6 Sterren op een rij en 4 in een kromme haak eronder. Met de verrekijker is Zwaan een prachtig, sterrijk gebied.

Achird ( Cas) nog gescheiden met 63x, een mooie dubbel. Component A is geel en B is rood. Wel zijn beide erg helder op 12,4”.

Tot slot nog een tijdje naar de Maan gekeken, die inmiddels om de hoek van het huis kwam.

Dus ben benieuwd naar de dag van morgen en hoop dat het dan helder is!

03-07-10 Groningen 23:30 – 1:40  ETX 90

Het is om half twaalf nog warm als ik mijn telescoop naar buiten breng. Al zitten hier en daar wat wolken toch ga ik ervoor zitten. Ik wil wat dubbelsterren in Hercules zien te vinden. Ik ben net klaar met alles klaar te zetten als ik het ISS zie. Snel de telescoop erop gericht en zie hem nog net als een zeer felle punt uit mijn FoV schieten. Nog een keer, er iets onder gemikt en gewacht tot hij door het beeld kwam. Poeh wat gaat dat snel en wat een enerverend begin!
Als altijd en om het wat “donkerder” te laten worden, eerst even wat oude bekenden. Albireo, fraai bij 48x met mooie heldere kleuren. Epsilon Lyra met 189x een clean split. Dan M57, gevolgd door M27.
Ik neem daarna de bolhoop M13 als uitgangspunt, voornamelijk om me te oriënteren met de “ruit” van Hercules. Prachtige heldere bolhoop die bijna in zenit staat. Links daarvan vind ik, na even zoeken de dubbel.
Rho Her is dubbel op 4” waarbij A lichtgeel en schuin er boven component B die zilver/blauw van kleur is. Ik zie de B pas bij een vergroting van 63x. Bij 96x heb ik een clean split. B is wel zwakker maar toch wel helder. Wel een mooie dubbel.
Dan zak ik naar beneden naar wat ik denk dat Sarin, delta Her., is maar hoe ik het ook probeer ik zie niet dubbel . Probeer ook nog een heldere er naast, maar heb of de verkeerde of ik zie het niet.
Nog verder naar beneden zit Rasalgethi. Alpha Her. Hier ontdek ik de dubbel pas bij een vergroting van 126x. Ze staan naast elkaar en ik ervaar beide als goud/rood-geel. Het beeld is erg trillerig en maar af en toe een clean split.
Ter afsluiting nog langs Polaris, mooie dubbel.

Gisteravond (on)geduldig gewacht tot het tenminste 0.00 uur zou zijn, zodat ik thuis zou kunnen zien wat ik al op de midzomernacht starparty had gezien.
Ik sleep mijn spullen naar buiten maar een kleine teleurstelling bekruipt me. Wat is het nog licht….. Maar goed, ik begin maar met de dubbele dubbel in Lier. Met een vergroting van 189 x zie ik ze, ondanks de grijze achtergrond. Wel een beetje trillerig in beeld maar duidelijk te zien.
Dan, om nog meer tijd te rekken, nog even langs de Ringnevel. Deze vergroot ik tot 126 x en dan komt hij er mooi uit. Duidelijke witte ovalen ring die in het midden wat zachter wordt.
Verder naar beneden het object dat altijd even een reactie aan mij ontlokt, Albireo. Schitterende, heldere dubbel met zijn prachtige kleuren.

Dan het moment waar ik voor ging, M27, de Halternevel. Ik vind hem bijna direct ook al zie ik Vosje niet. Ik verleng de lijn Sulafat – Albireo 1x en daar is hij. Een grote doorzichtige bel hangt daar in de ruimte. Met een vergroting van 63 x en het UHC-filter komt hij er prachtig uit. Ik zou willen zeggen dat ik de haltervorm zie, maar dat is niet zo. Toch zie ik dat hij aan de bovenkant niet mooi rond doorloopt. Ik probeer wat vergrotingen maar vind hem met 63x toch het mooist. Deze is meer doorzichtig dan de M57 en de M27 is ook veel groter. Er is veel verschil tussen deze twee planetaire nevels. Prachtig hoor, wat er allemaal te zien is in het heelal. (en dat in een “grijze nacht”).
Bij Bob ook nog de Sluiernevel gezien en er nu ook nog ijverig naar gezocht, maar niet gevonden.

In het zuiden, net tussen de huizen door, meen ik de karakteristieke drie sterren van Schorpioen te herkennen. Antares zie ik niet. Als het ze zijn dan moet de bovenste de dubbelster Graffias zijn. Dat zou fantastisch zijn want die had ik ook op de starparty voor het eerst gezien en ik dacht omdat Schorpioen niet zo hoog komt, dat ik die thuis niet zou kunnen zien. De kijker er op gericht en ja! Het is de dubbel. Wat een mooie, scherpe dubbel. De A-component van beta Scorpi is beduidend groter dan zijn begeleider, die er schuin boven staat. Beide zijn erg helder maar ik zie ook een klein kleurverschil. De A van Graffias is wit en B is wat grijzer. Met verschillende vergrotingen tot 126x.

Dan kijk ik nog een tijdje gewoon naar boven en in de stilte van de nacht, trekt een helder spoor uit Zwaan, naar het noorden voor Cassiopeia langs, een meteoor……

Kienveen 4/5-06-10     22.45 - 01.15      ETX 90

Tegen half elf sla ik van de bewoonde wereld af op een landweg. Het begint nu net een beetje te schemeren. Helemaal alleen rijd ik over een verlaten landweg tot ik af moet slaan (volgens TomTom) op een nog verlatener en smallere landweg. In mijn achteruitkijkspiegel doemen koplampen op. Zou dat ook iemand zijn voor de starparty? Diegene slaat ook dezelfde weg in als mij dus het zal toch wel. Zo druk zal het hier toch niet zijn om deze tijd.
De weg kronkelt wat en op een bepaald punt ga ik recht door, waar de weg eindigt. De auto achter mij gaat links verder, er toch maar op vertrouwend dat dat ook een “sterrenkieker” is, ga ik er maar achter aan. We rijden en rijden en slaan nog een keer af en van de andere kant zie ik nog een auto aankomen. Nou dan zijn dit vast allemaal mensen voor de party. Een heerlijk, spannend gevoel bekruipt me. Wetende dat we hier, op dit tijdstip, allemaal zijn midden in de rimboe, met hetzelfde doel.
Als we (het was Niels voor me) aankomen staat Bob er al en direct achter ons arriveren Ronn en Anja. Een groet en een lach op ieders gezicht.
Na de gebruikelijke begroetingen stelt ieder zijn spullen op, op de weg, naast de auto. Het is nog licht en Venus flonkert al fel in de schemering. Even wat drinken met elkaar en de begin-problemen overwinnen en het kan beginnen. Eerst een beetje met de verrekijker rondkijken en dan de telescoop gepakt. De heren zijn bezig met hun ding en ik laat Anja wat dingen zien door mijn scoop. Saturnus, Vega met epsilon Lyra, de M13, M57 en Albireo. Het is leuk om samen met iemand dingen te bekijken en Anja vindt vooral Saturnus en de dubbelsterren erg mooi.
Bob wijst me op Schorpioen, die nu toch mooi aan de hemel staat. Daar zitten mooie objecten in, zegt hij. Helaas had ik me helemaal nog niet verdiept in dat sterrenbeeld dus ik wist niet waar en wat ik daar moest zoeken. Hij probeert een bolhoop te vinden in mijn scoop, de M4. Maar helaas ik zie hem niet, dan zoekt hij hem op in zijn eigen en ja, absoluut en zonder twijfel. Ik verbeeld me zelfs enige individuele sterren te zien. Wat een prachtige kijker, mooi en helder beeldveld.
Ook met zijn laserpointer laat Bob weer van alles zien, geweldig!
Dan zeg ik de M27 te willen zoeken met mijn kijker. Dat lukt niet direct en Bob zoekt hem op in zijn kijker. ’t Gaat een beetje moeilijk want zijn zoeker is beslagen. (alles is nat en vochtig trouwens want de mistflarden komen en gaan). Als hij hem heeft gevonden laat hij mij kijken. Schitterend! Echt prachtig, duidelijk een ronde gasbol, die doorzichtig is. Bij een hogere vergroting, ik meen 50x, ook de haltervorm te zien. Wat mooi en ook de achergrondsterren. Die kijker heeft echt een heel mooi beeldveld. Dan heeft Niels hem ook in beeld en ga ik daar even kijken. Wauw, wat groot!! In Niels zijn kijker is het echt een enorm bolvormig object. Ook heel mooi. Niels vertelt me ook van een dubbelster in Schorpioen, Graffias (beta scorpi) dus ga ik in mijn eigen kijker op zoek naar de dubbel en de M27. Ik vind ze allebei! Nu is het mooi om te vergelijken. In mijn kijker zie ik de M27 als een ronde vlek, (wel het grootste object dat ik tot nu toe gezien heb en dat verrast me. Ik was al dol op planetaire nevels, en nu nog meer.) het verschil met M57 is groot, die lijkt veel minder doorzichtig.
In de scoop van Bob is hij veel duidelijkere van vorm (en die achtergrond!) en bij Niels is hij veeeeel groter.
Ook nog de Sluiernevel gezien (bij Bob), duidelijk zichtbaar dit supernovarestant. Mooie witte slingerende boog met OIII filter. Hij zit onder de vleugel van de Zwaan.

Verder ook heel veel, gewoon met het blote oog naar de hemel gekeken. Wat een prachtige hemel en zoveel te zien. Met de mistflarden boven de weilanden een heerlijke sfeer.
Ik heb in ieder geval genoten en om kwart over één hebben we onze (natte) spullen weer ingepakt.